ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
363 
Chrysididae: Chrysis cyaneci L., Chr. ignita L. (natuurlijk 
zeei veel in allerlei grootten en kleurvaiïaties), Chr. ful- 
gida L. Ç ; 
Vesjndae: Odynenis callosus Thoms, (een paar $, zeer 
veel cf); 
Ichneiinwnidae\ Pimpla spec. Ç; achteraf spijt het mij, 
dat ik dit dier geen gelegenheid gegeven heb, metterdaad 
te toonen, of het ook iets met de bewoners van den paal 
uitstaande had. 
Welk een leerzaam voorwerp zou een stuk van zoo’n 
paal zijn, indien men het bij het sloopen eens in de wacht 
kon sleepen, om het thuis gedeeltelijk biologisch te onder¬ 
zoeken en voor een ander deel te laten liggen, om er de 
bewoners uit te kweeken ! 
16. In dezelfde vacantie ving ik nog te Dieren, 25.8.1922, 
Odynenis (Lionotus) floricola Sauss. f. n. sp. Dat is 
weer zoo’n natuurvoorwerp, dat men bekijkt, vergelijkt, 
om, als men tot een naam komt, te meenen, dat het zoo 
niet zijn kan; dus van voren af aan begint, nauwkeurig 
oplet, en misschien tot een anderen naam komt; dan een 
poos, soms weken, wegzet, om opnieuw te beginnen enz. 
Want het dier in kwestie behoort hier heelemaal niet thuis. 
Dat begint al bij SCHMIEDEKNECHT, „Die Hymenopteren 
Mitteleuropas”, p. 292: „Südliche Art”; dan, in chronologische 
volgorde: De SAUSSURE, „Monographie des Guêpes soli¬ 
taires” (1852) p. 196 : „L’Algérie ?” Musée de Paris, Collect. 
St.-Fargeau; Ernest André in „Species des Hyménoptères 
d’Europe et d’Algérie”, T. II, p. 735: „Toute l’Europe méri¬ 
dionale, l’Algérie”, VON SCHULTHESS Rechberg, „Fauna 
insectorum helvetiae”, Hymenoptera, Fam. Diploptera, p. 82: 
„Südeuropa (Gibraltar, Nizza, Dalmatien), nördlich bis Kreuz¬ 
nach und Oppenau ; in der Schweiz am Südabhang der 
Jura, Biel und im Wallis und Tessin.” O. floricola is zeer 
rijk geel geteekend : tusschen de sprieten, op den clypeus, 
op de voorkaken, op het eerste sprietlid, aan den binnen¬ 
rand der oogen, boven de oogen, op het pronotum, op 
de mesopleuren, op de vleugeldekschubben, op het schildje 
(twee vlekken), het geheele achterschildje, aan weerszijden 
van het metanotum een breede streep, op het achterlijf de 
achterrand van zes rugsegmenten, idem van eenige buik- 
