ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN 
369 
Naamlijst 3591, plus nog eenige in de addenda vermelde, 
ongeacht de soorten, welke nog niet in Nederland zijn 
aangetroffen, doch wel in de naaste omgeving, zoodat er 
veel kans bestaat, dat zij te eeniger tijd hier te lande 
ontdekt zullen worden. Die soorten zijn niet genummerd 
en dus niet medegeteld; hare vermelding is echter van 
veel belang voor de verzamelaars. 
De Naamlijst zelve telt 127 bladzijden, ééne pagina 
Addenda en Corrigenda en een Register der Genera enz., 
alles te zamen 140 bladzijden. 
Ik kan niet nalaten, de Nederlandsche Coleopterologen 
geluk te wenschen met de verschijning van deze uitgave, 
welke hun bejaarde, maar nog steeds uiterst energieke 
nestor in enkele maanden wist te voltooien, daarmede de 
kroon zettend op zijn omvangrijk wetenschappelijk werk. 
Aan de firma Thieme & Cie. komt welverdiende hulde 
toe voor haar initiatief en hare volmaakte coulantheid, 
waardoor een zoo welverzorgd geheel kon tot stand komen. 
Schovenhorst, Putten, Febr. 1925. J. Th. OUDEMANS. 
Ibalia leucospoides Hchw* 
In het Tijdschr. V. Entom., Dl. 59, 1916, Verslag p. XXV, 
deelde ik mede, in eene op Schovenhorst, Putten (G.), uit 
aldaar gegroeid dennenhout kort te voren gebouwde 
schuur, verscheidene exemplaren, mannetjes en wijfjes, van 
de uiterst merkwaardige Cynipide Ibalia leucospoides Hchw. 
(< culte llator F.) te hebben gevangen, welke SZ/rx-parasieten 
zich, tegelijk met vele exemplaren van den gastheer, Pau- 
rurus ( Sirex ) juvencus L. (met de var. noctilio F. ] ), uit de 
palen, die het geraamte der schuur vormden, ontwikkeld 
hadden. Dit geschiedde in Augustus 1915. 
Op 25 October van hetzelfde jaar trof mijn zoon, Ir. 
Th. C. OUDEMANS, nog een 7#tf//a-wijfje te Nijkerk aan, 
en wel in het keuringsgebouw voor den militairen dienst. 
Sedert nam ik de soort niet meer waar, totdat ik haar 
in den zomer van 1924 opnieuw ontmoette. 
Voor huishoudelijk gebruik waren op mijn zolder eenige 
1) Esslin, „Die Tenthredinoidea Mitteleuropas”, p. 712, beschouwt noctilio F. 
niet als eene afzonderlijke soort, doch als eene var. van juvencus L Eerstgenoemde 
heeft geheel zwarte sprieten, terwijl bij laatstgenoemde de wortel roodgeel is. 
