376 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
Kop klein, langsgroef op den vertex opvallend 
breeder dan gewoonlijk, waardoor deze soort 
eenigszins tot aeneipennis nadert. Na 1675 in 
de N, N. plaatsen. 
Op blz. 296. Helophorus griseus Hrbst. (lapponicus 
Thoms., discrepans Rey, elongatus Kuw., 
Jakowlewi Semen.) moet, volgens Sharp en 
cVOrchymont , heeten : minutus F. (griseus 
Hrbst., Ganglbauer; affinis? Mrsh., Bedel). 
No. 1673 van de N. N. 
H. discrepans Rey is, volgens Sharp, eene 
soort uit de Pyreneeën. 
„ 296. Helophorus fulgidicollis Motsch. 1860, 
Rey 1885 (syn. asturiensis Kuwert 1885). 
Deze soort komt in habitus het meest met de 
soorten Championi, asperatus en viridicollis 
overeen. De langsgroef op den vertex is in 
den regel zeer breed en tegen de dwarsgroef 
nog meer verbreed. Halsschild zeer kort, 
ternauwernood iets gewelfd; met zwak gebogen, 
naar voren weinig afgerond- verbreede zijden; 
weinig naar achteren versmald ; duidelijk, maar 
meer oppervlakkig korrelig dan bij asperatus, 
de korrels op de middelstrooken eenigszins 
als ’t ware platgeslagen; de zijstrooken smal, met 
weinige, maar uiteenstaande, korrels. Gewoon¬ 
lijk lichter gekleurd dan asperatus. Kop en 
halsschild op de middelstrooken meer of 
minder licht schitterend groen, op de zijden 
meer purperkleurig of goudglanzig. Dek¬ 
schilden zonder groenachtigen weerschijn zoo- 
als bij viridicollis, al of niet met eene lichte 
vlek voor of naast de, meestal flauw aange¬ 
duide, donkere V-vlek, ook nog wel met 
andere flauw aangeduide lichte vlekjes. De 
stippellijnen op de dekschilden zijn krachtig ont¬ 
wikkeld, de tusschenruimten eenigszins onge¬ 
lijkmatig gewelfd. Lengte 3-4,3 mm. Uitsluitend 
halophiel. Ik zag exemplaren uit Zeeburg, 
