390 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN 
het lichaam zich naar de buikzijde kromt en zich heen en 
weder beweegt 1 ). 
Telkens worden deze bewegingen heftiger, totdat opeens 
de eigenlijke vervelling een aanvang neemt door het letterlijk 
naar voren kruipen van den dan gereed zijnden nieuwen vorm 
binnen in de nog in haar geheel zijnde oude huid. 
Duidelijk is dit bij rupsen met doorschijnende huid waar 
te nemen door de zich alsdan vertoonende witte linten, 
afkomstig van het tracheestelsel. 
Het kruipen geschiedt door een golvende beweging, 
in het lichaam veroorzaakt door het beurtelings uitzetten 
en inkrimpen der ringen van achter naar voor. De uitge¬ 
zette ring vindt daarbij steun tegen de omringende, niet 
elastische oude huid, en zoodoende wordt de gelegenheid 
geschapen, om de achterliggende ringen door verkorting 
van dit deel van het lichaam vooruit te trekken. 
Bij het in de oude huid voortkruipen worden natuurlijk 
de achterste segmenten daarvan leeg, en ook aldaar ver- 
toonen zich allereerst de bovenbedoelde witte linten. Bij 
elke golvende beweging, die door het lichaam gaat, worden 
de linten plotseling langer en worden zij telkens meer naar 
voren zichtbaar. Het vooruitkruipen van het dier heeft 
tevens tot gevolg, dat het lichaam zich in de voorste seg¬ 
menten ophoopt, die daardoor zwellen, zoodat ten slotte de 
oude huid, nadat de rups of pop reeds zichtbaar daarin 
is voortgekropen, op den rug achter den kop opensplijt. 
Daarna wordt door nog krachtiger golvende beweging 
telkens sneller voortgang gemaakt, waarbij nu echter niet 
het dier verder voortschrijdt, doch het vel achterwaarts 
wordt afgestroopt en gaandeweg inschrompelt. De eigenlijke 
vervelling zelf komt snel tot stand. 
Bij een eenvoudige vervelling in den rupstoestand is 
daarmede de zaak afgeloopen. De rups heeft nog slechts 
den achtersten ring of de achterste ringen uit de geheel 
ingeschrompelde oude huid weg te trekken. Bij deze ver¬ 
veningen blijft het omhulsel van den ouden kop op zijn 
1) Hierbij speelt ook een rol afscheiding van vocht tusschen de oude en de 
nieuwe huid; Tutt, dl. II, p 5 en 10 Ongetwijfeld wordt het loswerken der oude 
huid mede bevorderd door zaken als de groei der nieuwe haarbekleeding bij vervelling 
van harige rupsen, en door de ontwikkeling der schubbenlaag in de pop vóór het 
uitkoinen van den vlinder. 
