392 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN 
organen — sprieten, pooten, vleugels en zuiger — (in hun 
scheeden) nog geheel los en beweeglijk op het lichaam der pop. 
Nadat de rups, volwassen geworden, eenigen tijd heeft 
rondgeloopen, om zich een gunstige plaats ter verpopping 
te zoeken, waarbij zij inmiddels reeds belangrijk korter is 
geworden en ook is verkleurd, overdekt zij de uitgekozen 
plaats over een vrij groote oppervlakte dun met spinsel. 
De door mij waargenomen rupsen verpopten alle tegen 
het bovendeel van den wand der kweekflesch, de meeste 
in vertikalen stand met den kop naar boven, sommige 
horizontaal of ook wel in schuine richting. Zij waren dus 
gemakkelijk te bezichtigen. 
Nadat de uitgekozen plaats voldoende is besponnen, 
wordt het spinselheuveltje of -kussentje gemaakt voor het 
inhaken der naschuivers. De rups neemt daarbij den 
stand in, omgekeerd van dien bij de verpopping, dus met 
den kop omlaag. Het vervaardigen van het kussentje 
geschiedt niet door de bij het spinnen gewone beweging 
met den kop heen en weder, doch door den kop vrij ver 
achterover te brengen, nu eens in de eene, dan in de 
andere richting, en door het telkens daarna vastleggen van 
den op die wijze uitgetrokken lossen draad op het kussen¬ 
tje. Verwonderlijk is het te zien, hoe daarna de rups, 
zich op de besponnen oppervlakte rondbewegende, om 
haar definitieven stand in te nemen, de naschuivers juist 
in het kussentje weet te haken. Zij verkrijgt dit door de 
buikpooten aan de buitenzijde der bocht, die de rups bij 
de rondgaande beweging maakt, van voor naar achter één 
voor één langs het heuveltje te doen gaan. De naschuivers 
komen dus als het ware van zelf ter bestemder plaatse en 
behoeven niet in den blinde rond te tasten. 
Ook bij het inhaken der naschuivers gaat de rups niet 
over één nacht ijs. De bevestiging n.l. geschiedt door 
herhaalde plotselinge intrekking der achterste ringen, gepaard 
aan het stevig vastknijpen van het spinsel tusschen de 
haakjes, die zich aan de beide naschuivers bevinden. 
Deze manoeuvre wordt daarna met even zoovele rustpoozen 
nog eenige keeren toegepast, voordat de rups op dit inder¬ 
daad gewichtige deel van haar arbeid durft te vertrouwen. 
