ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN 
395 
de nu geheel ingeschrompelde oude huid naar voren. Zij 
laat vervolgens het oude vel los en weet dit door eenige 
wentelende bewegingen van het achterlijf ter zijde te 
dringen, waarna het naar beneden valt. 
De beslistheid en zekerheid, waarmede deze oogenschijn- 
lijk zoo moeielijke handeling wordt verricht, moeten bij het 
waarnemen in hooge mate bewondering wekken. 
Enkele verdere details verdienen hier nog vermeld te 
worden. Zooals bekendis, vertoont deze soort van poppen 
een zoogenaamd masker. De „neus” nu van dit masker 
vormt zich dadelijk ter plaatse waar het rupsenvel op den 
rug opensplijt. Even later vertoont zich de punt op het 
„voorhoofd” van het masker, bij deze soort van poppen 
enkelvoudig, welke punt reeds te voren is gevormd, rond¬ 
gevouwen liggende onder het midden van den kop der 
rups. De kop n.l. der rups, die aan het vel bevestigd blijft, 
splijt zich, zooals reeds hierboven werd gezegd, van achter 
naar voren in tweëen en de gereed liggende, nog weeke 
punt richt zich op. De zijkammen op den rug der pop 
worden eerst later gevormd. 
Ook overigens moet de pop zich nog fatsoeneeren. 
Men ziet o.a. duidelijk den kop zekere bewegingen maken 
en de vleugels om het lichaam voortschuiven, om zich in 
den eindtoestand te plaatsen, terwijl ten slotte de geheele 
pop zich strekt en zich volmaakt door nog een tijd lang 
zich periodiek voordoende bewegingen. 
Ongetwijfeld vormen deze laatste verschijnselen de vol¬ 
tooiing, voor zoover zichtbaar, van de definitieve plaatsing 
en vorming der latere uitwendige organen van den vlinder 
-vleugels, pooten, sprieten en zuiger-welke organen, hoewel 
in hoofdzaak reeds vóór de verpopping gereed, in het rupsen¬ 
lichaam een andere ligging bezitten 1 ). 
Met deze verschijnselen is eindelijk het zware werk 
voltooid. Slechts volgen nog de verstijving en de kleuring 
tot den definitieven vorm. 
1) Als bij het afstroopen van de huid de beide deelen van den ouden kop, die aan 
de huid bevestigd blijven, de buikzijde van de pop passeeren, komen de in den ouden 
kop opgerold en opgevouwen liggende zuiger en sprieten vrij, en worden deze deelen 
op hun plaats gespreid, evenals de oude huid der pooten de nieuwe pooten aan de pop 
op hun plaats brengt. Tutt, dl. II, p. 30. 
