408 
ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 
convex, niet, zooals Berlese teekent, naar achteren diep 
convex, en iets voorbij ’/ 3 van de totaallengte gelegen. De 
vertikaalharen bereiken de spitsen der mandibula; de afstand 
tusschen hunne bijna driehoekige basaalringen is kleiner dan 
zoo’n basaalring. De cervikaalharen, reeds vermeld, zijn 
lang, en naar voren en ietwat naar beneden en naar binnen 
gebogen, zoodat, bij ventrale waarneming, hunne punten 
over het gnathosoma liggen Genua I en II proximaal met 
fijn borsteltje. Genu I distaai met 2 reukharen, het ééne 
zeer kort, het andere reikt tot aan den tarsus. Genu II met 
slechts één kort reukhaartje. Genu III distaai met even kort 
borsteltje. Alle tibiae met voorbij den klauw reikend distaai 
tasthaar. Tarsus I proximaal met 1 trommelstokvormig 
reukhaar, geflankeerd door 2 uiterst fijne staafjes, en, extern 
vóór met één fijn borsteltje; halverwege en intern een dito; 
distaai met 1 zeer fijn en 1 gelijkmatig dik haar. Tarsus II 
proximaal met hetzelfde trommelstokvormige reukhaar; 
halverwege en intern met 1 fijn haartje; distaai met 1 fijn 
lang haartje. Tarsi III en IV halverwege en intern met 
1 klein borsteltje, distaai met 1 langer fijn haartje. Door¬ 
schemerend het 15 /Gange copulatiepijpje (canalis copulator) 
en het 10 /t groote bolvormige receptaculum seminis. 
Ventraal. Maxiilaarplaat vóór met diepe w-vormige 
kloof, die tot aan de basis der palpen reikt. De malae 
zijn enkelvoudig. Het eindlid der palpen met dikken knobbel, 
waardoor de palpen drieledig schijnen. Achter de palpen 
is de rand der maxiilaarplaat voor de helft zwaar gechiti- 
niseerd. Doorschemerend (dus aan de dorsale zijde) draagt 
deze chitinisatie het bij geen enkele Tyroglyphide ontbre¬ 
kende borsteltje. Deze chitinisatie en dat borsteltje 
wijzen op een vroeger vrij gewezen palplid. 
Achter de palpen de bekende 2 borsteltjes. De anaalspleet, 
niet terminaal, is omgeven door 6 borsteltjes. Voor den 
anus nog een paar borsteltjes en naast het tweede paar 
een ringetje. Alle tarsen distaai met een scherp doorntje. 
De plaats, die ik de Saproglyphidae in het systeem ge¬ 
geven heb (zie Ent. Ber. v. 6. n. 139. p. 302-303), vervalt. 
Aangezien ik van de mij onbekende genera de typen van 
Berlese en Halbert opgevraagd heb, en voornemens 
ben, die grondig te bestudeeren, waardoor dus wellicht 
