XLIV 
PROLEGOMEIA. 
Phoenix dactylifera optime provenit, dulcissimos largiens fructus, in Orbe A eteri Iat. 29 0 — 35 ", calore med. an. a 3 °—• 
21 0 . Colitur quoque locis contra aquilones munitis, lat. 44 °; ut BordighierEe in littore Liguriae, ubi calor med. 
ann. probabiliter infra 17 °,5 descendit. 
Cii rus , sub divo , absque involucro hyemali, requirit calorem med. ann. non infra 17°. Citrus vulgaris ( Bigaradier , 
Oranger amer) , et C. aurantium ( cujus singulae arbores in Alpibus maritimis prope Esam 5 oo annos numerant, 
flores 4° librarum pondere, plus quatervel sexies mille fructus spargunt) frigori resistunt'— 7°,5 si paucas horas durat. 
Prope Monoecum , San Remo , et Nicaeam Citrus aurantium colitur 1 usque ad altitudinem xSo hexapodarum. 
Olea maximo proventu colitur in nostra continenti (lat. 36 — 44 )? ubicunque calor med. ann. 19°—14°,5 ; tempe¬ 
ries med. mensis frigidissimi non infra 5 °, 5 ; aestatis non infra 23"— -i?>' est. In Orbe Novo calor per diversas anni 
tempestates eo modo distributus invenitur, ut iis regionibus , quae calore medio annuo i 4°?5 gaudent, mensis frigi¬ 
dissimi temperies o °,5 sit; hyernis 3 °, quam Olea non tolerat. In Europa locis planis usque ad latitudinem 44 ° 7? 
hyemes sat calidae reperiuntur ad servandam Oleam; in America vix usque ad lat. 34 °. In Gallia meridionali Olea 
colitur, auctore Decandollio , usque ad ait. 200 hexapodarum. 
Castanea vesca requirit calorem med. ann. 9 '’,3 : subque parallelo usque ad altitudinem 4 oo hex. in declivitate 
Alpium Helveticarum attollitur. 
Vitis in Europa, lat. 36 °— 48 °, sat generosum et potabile dat vinum , ubicunque calor, med. ann. inter 17 0 —ro° 
consistit: etiamsi non infra 9 0 —8",7 ; temperie hyberna + 1, aestiva 1 19 0 —20°. Quam temperiem in nostrae 
terrae continentis parte occidentali, invenies locis planis usque ad parallelum 5 o°; in America non ultra paralle¬ 
lum 4 o°. Nam in Novo Orbe, ubicunque cal. med. annuus ad 9 0 descendit, temperies med. hyemalis est —i°, 5 . 
Vir egregius dcque agricultura meritissimus, Arthur Young, primus lineas descripsit, a Libe ad Caeciam, quas 
ultra Olea etAitis in Gallia coli nequeant. Altera ad orientem Narbonae inter Montelimart et Arausionem versus 
jugum Sancti Bernardi protenditur; altera a confluente Ligeris et A icenoviae, per Pontem Esiee, ad confluentem 
Mosellae et Rheni". 
Cerealia , (Triticum, Secale, Hordeum, Avena) coluntur cum proventu, licet calor med. annuus infra — 2° des¬ 
cendat, si modo aestivus interii”—12 0 consistit. Hordeum in Laponia , auctore AA'ahlenbergio, ubicunque mes- 
sem largitur , ubi menses aestivi temperiem med. 8 “, 5 —9 0 attingunt, ideoque Cerealia et Solanum tuberosum reperies 
usque ad lat. 69 °{ prope Lyngen locis planis, et altitudine n6h. latitudine 68°, prope Munioniska 3 . Quae vulgo 
afferunt peregrinatores de celeritate, qua Cerealia in summo septentrione, a germinatione usque ad fructum, 
crescunt, recte non nisi de Avena et de Hordeo dici possunt, nec de Secali atque Tritico 4 . In zona temperata v. c. 
Edinburghi , Triticum cum magno colitur proventu , si per septem menses (20 Mari. — 20 Oct.) temperies med. sit 
i 3 °. Descendit autem saepe hujus tempestatis calor med. ad io", 5 :et si esset vel duobus gradibus minor, jam Hordeum, 
Avena cteferaque Ceralia non maturescerent 5 . In Alpibus maritimis et prope Alios Gallo-Provincia;, Decandolle 
Secale usque, ad 1100 h., Triticum usque ad 900 h. invenit. Frumenti quodcunque genus calores plagae aequinoctialis 
aegre tolerat, ideoque in universum Cerealia europaea in Orbe Novo , lat. o°'—io°, ea altitudine coli incipiunt, qua in 
zona temperata, lal. 4 2 "— 48 ", crescere desinunt. Tamen ob certas causas locis proprias, nec satis erutas, in Pro¬ 
vincia Caracasana Triticum colitur propter Victoriam ait. 270 hexapodarum ; et, quod magis mirandum, in parte 
interiori Insulse Cubae , lat. 28° , propter Las Quatro Villas , in planitie paulum supra mare elevata. 
Eo modo minimum caloris indicantes , quem cujusque plantat cultura requirit , Thermometmm 
dedimus botanicum accuratius, quam adhuc fieri potuit. Neque mirandum est, ex iis quas de temperie 
vernali, aestiva, autumnali comperimus , non omnino explicari posse, quare complures plantas cultas 
V. c. Vitis, Zea, Cerasus , interdum magno cum proventu fructus maturos largiuntur, in devexis mon¬ 
tium , ea altitudine , cujus temperies calorem non aequat, quem eaedem stirpes locis planis flagitant, 
versus septentrionem progredientes. Sic v. c. Decandollius , in Gallia meridionali, Zeam altitudine 
5 ooh., Vitem ait. 4 oo h. cultam vidit, quum, sub eadem longitudine geographica, harum planta¬ 
rum altera non nisi 5 , altera non nisi 4 gradus magis versus arctum excurrit; adeo ut ratione agri¬ 
culturae Gallicas unus gradus latitudinis altitudini 90 vel 100 hexapodarum respondere videatur. Con- 
1 Risso, Essai sur les Orangers , i8i3 , p. 44- 54- 56. Euch in Gillert’s Ann. T. XXIV, p. 238 . Humb. , Mex. T. II , p. 358 . 
* Londini, ubi Vitis fructus sub divo aegre maturescunt, calor med. ann, quidem 11”, sed aestivus vix 18° reperitur. 
* Buch , Reis e. T. I , p. 45 o. 
4 TVahlenberg in GUI. Ann. 1812. p. i 5 o. 
1 P/ayfair in Edinb. Trans. T. V, p. 202. 
