PROLEGOMEN A. 
XIX 
effidem stirpes in hemisphaerio boreali primo appareant. Tantum enim abest, ut uno tactu ex altero 
hemisphaerio in alterum pertineant, ut ne quidem in summis montibus zonae torridae reperiantur. 
Aggredimur nunc ad saepe institutam disputationem, utrum in Novis Orbis plaga aequinoctiali 
plantae nascantur, quas antiquus fert Orbis. Ibi primo distinguendum est inter Agamas cellulosas 
(Muscos, Lichenes , Fungos) , Agamas vasculosas (Filices, Lycopodaceas, Marsileaceas) et plantas 
vere phanerogamas , cum Monocotyledones, tum Dicotyledones. 
Constat enim sub zona torrida, in summis montibus Mexici, Jamaicae, Cubae ', Peruvise et Novi 
Granati, quorum complures canitie perpetua hiemalem faciem non exuunt, muscos vigere in Europa 
vulgatissimos , v. c. Funariam hygrometricam , Bryum serpyllifolium , B. caespititium, Sphagnum palu¬ 
stre , Dicranum glaucum, Neckeram viticulosam \ In sylvis humidis Orinocensibus rep erimus Octoble- 
pbarum albidum, Hedw. Africae et Novae Hollandiae commune. Ex plantis lichenosis Sticta crocata, Par- 
melia perforata etPhyscia flavicans proveniunt cum in Antillarum et Andium frigidis , tum in Scotia , 
Gallia, Hispania et Alpibus Helvetiae 3 . Eodem modo legimus in pinetis Mexicanis , sub zona torrida , 
Yerrucariam subfuscamHoffm., Gyrophoram cylindricam Achar., etYerrucaxiam Perellam prope urbem 
Tolucam et in monte ignivomo Jorullo : verum Lichenem hirtum Linn., et L. perlatum Wulfen, 
in alpestiibus Novae Andalusiae. Cujus rei causam multi in eo posuerant, muscorum et lichenum 
sporas ventorum flaminibus ex Continente in Continentem transvectas esse. Id saltem constat, 
ex Agamis cellulosis complures, in tanta locorum varietate., non solum zonae tori'idae utriusque 
Oi’bis, sed etiam regionibus temperatis Hemisphaerii australis et borealis communes esse. Argu¬ 
mento sunt: Sticta tomentosa Swai’tz (Jamaica , Africa australis) ; Parmeiia perforata ( Am erica cum 
borealis tum aequinoctialis, Helvetia, Promontorium Bonae Spei.); Sticta crocata (Gallia, Andes 
Novogranatenses, Nova Hollandia 4 , Africa australis) ; Dicranum scoparium (America aiqu mo¬ 
dialis , Montes Nepalenses Indiae orientalis 5 , Germania, Nova Hollandia); Hypnum tamarisci, 
Swartz (Jamaica, Insula Mauritii. ) 
Agamaimm vasculosarum haud multae species sub zona fervidiori utriusque Continentis eaedem 
rcperiunlur, v. c. ex Lycopodaceis: Lycopodium cernuum et L. taxifolium ; ex Marsileaceis : Mar- 
silea quadrifolia et Salvinia natans ; ex Filicibus : Aspidixxm punctulatum et Asplenium monanthe- 
mum 6 . De quibus duobus ultimis tamen nil certi constat , nam filicum ordinem angustioribus limi¬ 
tibus natura circumscripsit. 
Quod ad plantas phanerogamas attinet, fere eidem legi subjectas esse vides, quam disertus naturae 
intei-pres, Buffon , in animalibus zonae torridae vim habere observavit. Ex magno numero stirpium, 
quas in Americae plaga aequinoctiali Bonplandio atque mihi legere contigit, exceptis ? forsan arbus- 
culis quibusdam maritimis (Rhizophora Mangle, Avicennia tomentosa) in herbariis nostris hucus¬ 
que ne unam quidem Dicotyledonem Antiqui Oi'bis offendimus , quam constaret ab Europaeis , post 
patefactum Novum Orbem, non invectam esse. Quam ipsam ob causam non commemorabimus 
Plantaginem majorem, Yerbenam officinalem et Yalerianam rubram in cultis prope urbem Quilo, 
1 Blue-Mountains of Jamaica; Montanas de Cobre (dela Isla de Cuba.) 
= Humb. Rei. hist. i. 1 , p. 181. Willrlenocv, Krdulerkunde, p. S07. 
3 Acharin Lichenograpliia. 1810. p. 44 - 8 , 45 o, 4-59- 
3 Nova Hollandia alit Parmeliam «peratam, P. physoden , Peltideam caninam , et 56 alias species Lichenosas in uni¬ 
versa Europa vulgatissimas. 
Inter muscos Provinciae Nepalensis celeb. Hooker tres recenset europceos , Dicranum scoparium , Polytrichum aloides 
et Hypnum proliferum. Trans, of the Linn. Soc. t. IX, p. 3 ia. 320 . 
6 Yid. infra, p. 34 -. 4 - 1 . 44 - 
7 Afferunt auctores, ut utrique Indite communes, praeter Rlrizophoram , Avicenniam et Sesuvium Portulacastrum, Aca¬ 
ciam scandentem, Guilandinam Bonduc , Bombacenr pentandram, Cissum acidam (Jacquin , Hort. Schonlr. t. I , p. i 5 ), 
quae tamen omnes species non satis accurate comparatae esse videntur. Rhizophoram Antiqui Orbis iam descripserunt 
Theophrastus Eresuis et, ex fide Onesicriti, Strabo. ( Hist. Plani. I, 12. Geogr. XV, p. 1016.) 
