XVIII 
PROLEGOMENA. 
Mora enumeratas, Kunthius 385 species Europaeas agnovit 1 , quarum Glumaceae 76, Compositre 82, 
■Cruciferae 21 , Caryophyllae 18. Sane quidem aliae harum stirpium a colonis nostratibus in Novum 
Orbem importatae sunt 2 : aliae, botanicorum solertia accuratius exploratae, Americae peculiares spe¬ 
cies esse deprehendentur 3 . Sed tamen haudquaquum credendum est , omnes plantas Europaeas 
Virginiae vel Pensylvaniae in eandem venire dubitationem : persuasusque erit quicunque vel inte¬ 
riora , vel minus culta illarum regionum peregraverit , zonis frigidis et temperatis ambarum conti¬ 
nentium quasdam plantas ab initio communes fuisse. Exemplo sint : Circaea alpina, Iris sibirica, 
Carex curta, C. divulsa, Poa nemoralis, Linnaea borealis , Cynodon Dactylon, Stipa juncea, Poa 
alpina, Gentiana Pneumonanthe , Saxifraga Aizoon , S. oppositifolia , Potentilla norvegica, Draba 
nivalis , Lychnis alpina, Dryas octopetala, Lobelia Dortmanna, Betula nana, Satyrium viride, Or¬ 
chis hyperborea, Salix herbacea: ne stirpes commemorem per universam Europam fusas , utPoten- 
tillam Anserinam , Alnum glutinosam, Solanum Dulcamaram , Polygonum aviculare, Anemonem 
nemorosam , Arbutum Uvam Ursi , Vaccinium uliginosum , Pyrolam secundam , P. unifloram, P. ro- 
tundifoliam, Veronicae species 7, Rumicis 6, Epilobii 5 , Potamogetonis 6, Clienopodii 6, Cera- 
stii 4 , Arenariae 4 , Ranunculi 11. Quibus argumentis adjicias porro, si descriptionibus plantarum 
Japonicarum , praesertim Coniferarum , plena fides habenda est, Asiae littora orienti soli opposita 
complures alere stirpes, quas item in ora orientali Novi Orbis reperies, sub parallelis 3 o— 
graduum. 
Neque dubitamus , etiam zonam temperatam australem , quamvis perexiguam terrae partem 
complectentem , eodem modo plantas quasdam phanerogamas Europaeas exhibere. Ita, ut eas solas 
commemoremus, quas summa Roberti Brownii sollertia comparatas esse constat, Helvetiae Phleum 
alpinum nascitur ad lretum Magellanicum 4 , Novaeque Ilollandiae Continens australis 45 Phanerogamas 
alit Europaeas, quarum dimidia paene pars ad Monocotyledones glumaceas referenda est 5 . Idque eo 
magis mirandum, quod Aphanes arvensis, Samolus Valerandi et Picris hieracioides Novae Hollan¬ 
dia; , plus i 5 oo leucarum nauticarum intervallo , ab iis regionibus Antiqui Continentis distant, ubi 
' Nempe : Gramineae 89 , Cyperoidete 28, Junceae 9. Phanerogamse illae , numero 385 specierum , septimam partem om¬ 
nium Mouocotylcdonum et Dicotyledonum Americae borealis efficiunt. Adjicias porro 2.8 species agamas vasculosas , ex 
Filicum, Lycopodacearum et Equ betacearum familiis, ambabus Continentibus communes. 
5 V. c. Urtica urens, Leontodon Taraxacum , Berberis vulgaris, Chelidonium majus, Delphinium Consolida, Arctium 
Lappa, Cnicus arvensis. 
3 Sic Viola debilis, Midi.; Aalisneria americana, M. ; Alisma trivialis, Pursh. ; Cratsegus apiifolia, M.; Sorbus micro- 
pbylla , P.; Cypripedinm pubescens, AV. olim confundebantur, in Waltheri Flora Caroliniana, cum A'iola canina, Valis¬ 
neria spirali, Alismate Plantagine, Crataego Oxyacantha, Sorbo aucuparia et Cypripedio Calceolo. Eodem modo Castanea 
vesca, et Fagus sylvatica, a N ovo Hampsliire usque ad Georgiam vulgatissimae , auctore AndreaMichaux , a speciebus Europaeis 
differunt, dissentiente tamen Frederico Pursliio. (Arbres , t. II, p- 177. Flor. Am. 1 .II,p. 624.) De Typlia nostra Truxillensi 
a T. latifolia probe distinguenda , vid. infra, p. 83 . 
4 Cui Gramini cel. Forsteri Pinguiculam alpinam et Ranunculum laponicam addiderunt-, sed Dicotyledones istas ma- 
gellanicas easdem esse species ac Europaeas nostras, valde incertum est. Alopecuri species magellanica Vablio a nostratibus 
diversa videbatur. ( Symb. hol. t. II, p. 18.) 
s Ex plantis, quae Novae Hollandiee et Europae communes sunt, Monocotyledones se habent ad summam omnium Mono ■ 
cotyledonum adhuc lectarum, ut 1:28; Dicotyledones ad summam Dicotyledonum ut 1:193. Agamse europaeae in Nova 
Hollandia nascentes tertiam fere partem efficiunt omnium Agamarum liujus Continentis, a peregrinatoribus hucusque recen¬ 
sitarum. In universum inter 4 i 6 o plantas Novae Hollandia; i 65 species (A) Europae et Americae lioreali communes sunt. 
Cel. Brownius in egregia sua Dissertatione de Geographia plantarum Terra; australis ( Gen. Rem. p. 58 .) omnino ac dili: 
genter silentio praeterivit, quas plantas Europteas a colonis importatas esse suspicaretur. Inter species quas easdem non solum 
in ambabus continentibus, sed etiam in zonis temperatis Hemisphaerii borealis et australis , in Nova Hollandia , Germania 
et Pensylvania invenies, notandae sunt ex Dicotyledonibus : Potentilla Anserina, Prunella vulgaris, Samolus Valerandi, 
Hydrocotyle vulgaris, Zapania nodiflora; ex Monocotyledonibus : Lemnaminor, Potamogetonperfoliatum , Scirpus mucro¬ 
natus , Panicum Crus galli, Arundo Phragmites. 
