FILICES. 
28 
Neque tamen immemores simus, numeris non nimiam fidem habendam esse , cum parum constet, 
quid ex quaque terrae parte accurate exploratum sit; deinde quanta plantarum copia adhuc botani¬ 
corum diligentiam fugerit; denique an omnes plantarum tribus eadem oblivione premantur. Utcunque 
sit, etiam si ipsam veritatem attingere non valeamus, id certe liquebit, numerum specierum saltem 
haud minorem esse eo , quem admiserimus. 
Plantae phanerogamae America; aequinoctialis, quamvis a phanerogamis orbis antiqui prorsus differant, 
tamen in parte septentrionali Americae permultae eaedem inveniuntur, ac in Europa et Asiaboreali. Quare 
verisimile videtur, omnes continentes versus polum arcticum quondam connexas inter se fuisse, et mirari 
aliquis possit, tam paucas filices Europaeas in Canada, Pensylvania et Nova California provenire. Vix 
enim occurrunt 6—10 species, ut Ophioglossum vulgatum, Polypodium calcareum 1 , Aspidium thely- 
pteris, A. cristatum , Pteris aquilina, ceet.; sed in Europa quoque universa non ultra 70 filicum species 
sponte sua proveniunt. 
Polum antarcticum versus , filices, in extremis continentibus vigentes, vel magis diversae inter se sunt, 
quam quae in zona temperata boreali inveniuntur. Laudare fere solas mihi contigit Davalliampinnatam, 
quam in regno Chilensi et Insulis Philippinis crescere ferunt, et Osmundam barbaram, quae in Nova 
Hollandia et ad promontorium Bonae Spei nascitur *. Quo magis mirari subit, Aspidium aculeatum, 
quod unum inter veteris orbis filices plerasque zonas pererret, ab Anglia per Atlantem montem usque 
ad ultimam oram Africae australis fusum, in America adhuc haud repertum fuisse. Cum Phleo alpino 
et Alopecuro alpino, Europaeis plantis illis, Botrychium Lunaria , per totam Germaniam vulgare , in 
insula Tierra dei Fuego 3 rupes contegit. Neque aliter Hymenophyllum tunbridgense 4 in Nova Hol¬ 
landia, Hibernia, Norwegia et Italia viget. 
Unica planta ex filicum familia , quae in utraque continente, in zona cum torrida, tum temperata, 
in hemisphaerio boreali et australi invenitur , nimirum in Anglia, Jamaica et insula Borbonioe, est 
Adiantum Capillus Veneris, jam Hippocrati, Theophrasto et Dioscoridi commemoratum 3 . Nisi tamen 
quis suspicetur, sporas hujus filicis, lapidibus adhaerentes, quibus aqua percolatur, una cum iis per orbem 
dispersas fuisse. 
Adhuc non liquet, utrum ullae filices in tractu aequinoctiali utriusque orbis eaedem inveniantur. Ab 
auctoribus tria dumtaxat exempla laudantur, nimirum Aspidium punctulatum, A. coriaceum et Asple- 
nium monanthemum, quae in insulis Antillis, in Peruviae Andibus, in Guinea , Nova Hollandia et ad 
promontorium Bonae Spei sponte sua crescunt. Addenda sunt Asplenium falcatum et Blechnum cau¬ 
datum, quae in America meridionali et in insulis Magindanao et Zeilonae provenire dicunt. Sed dubito , 
utrum de iis tantum constet, quantum Botrychium Lunariam ad Terram dei Fuego et Hymenophyl¬ 
lum tunbridgense in Nova Hollandia nasci. 
Ex omnibus filicibus adhuc cognitis, plus quam dimidia pars specierum ad quatuor solum genera 
pertinet: nempe ad Polypodium, Aspidium, Pteridem et Asplenium. Quaedam formae, ut Meniscii, Ane¬ 
ndae , Hydroglossi, Mertensiae et Schizeae, plagae aequinoctiali fere peculiares esse videntur : omnia ge¬ 
nera zonse temperatae borealis etiam inter tropicos reperiuntur. Orbi novo soli nulla genera filicum 
propria sunt, quorum phanerogamorum complura laudantur, ut Cactus, Calceolaria , Alstroemeria , 
Bromelia, caet. Nam Polybotriae , Moliniae et Marattiae species tam paucae adhuc innotuerunt, ut ad¬ 
modum verisimile sit, alias eorundem generum species quondam in orbe veteri repertum iri. 
Filices, in zona boreali sub umbra depressae, in plaga aequinoctiali in arborum altitudinem emicant, 
quo fit, ut proceritate et venustate fere cum Palmis certent 6 . Filices illas arboreae zonae torridae prae¬ 
cipuo ornamento sunt, et peculiari locorum aspectu reique novitate viatorem percutiunt. Scriptores 
graeci atque romani, quotquot de re herbaria egerunt, saepe referunt, quae plantae , in Europa per hu¬ 
mum fusae, sub ferventiori coelo arborescant 7 . Quo magis mirari licet, phytographos veteres nullam 
filicumarborescentium mentionem fecisse, cum ex Megasthene, Aristobulo et Nearcho , inter miracula, 
quibus Indiae iEthiopumque tractus scateant, arbores memorent, quarum folia non minora clypeo 
sint, ficum ex ramis radicantem 8 et palmas tantae proceritatis, ut sagittis superjici nequeant 9 . Theo- 
1 Nephrod. Dryopleris. Michaux. ( TVilli. sp■ t. 5 . p. 210. n. 1 56 .) 
2 Robert Brown, Gen. Remarks on ihe BaLany of Terra Australis. i 8 i 4 - p. 56 . 
3 L. c. p. 5 g. 
* L. c. p. 6 1. • 
5 Sprengel. Hist. rei heri. t. I. p. 49, 108 et 192. 
6 Jam Malhiolus Cyalheam arboream insularum Antillarum mirandam plantam vocat, qua: palmulam refert. [Piant, hist. t. II, 
pag. 5 7 8 .) 
7 Sic Plinius de Malva africana, lib. XIX- c. 22. 
8 Strabo lib. XV. ed. Oxon. 1807. t. II, p. 788. 
9 Flin. lib. 7. c. 2. [Solin. Polyhist, c. S2. ed. Salm. p. 81.) 
