PIPERACEiE. 
6 o 
quam inter se Melastomaceae, Aroidese et Malvaceae. Gignuntur praecipue inter Tropicos , sub media illa 
coeli conversione, ubi nostro vertici propior longinquam sol moram trahit et frondibus nullo anni tempore 
arbores spoliantur. Pipera et Peperomiae vel proceritate trunci vel foliorum fragantia et nitore amoena, 
in omni regione aequinoctiali, tam in insulis quam in terra continenti, sponte sua crescunt; neque in 
planitie solummodo et locis calidissimis, sed etiam in excelsis et subfrigidis. 
Species quae ad Pipera et Peperomias referuntur, a Vahlio in praeclara Plantarum Enumeratione recen¬ 
sitas , numero sunt i 56 , quibus 77 novae species, a Bonplandio et a me repertae, addi debent. Si quis autem 
in eam cogitationem veniat, ut consideret, quanta sit ea terrarum pars, quae a nullo botanico lustrata 
inter tropicos protenditur, is profecto judicabit, Piperacearumgenera aliquando specierumnumero alia 
omnia genera superatura. 
Ex ai 3 Piperibus et Peperomiis jamjam descriptis vix octava pars in antiquo orbe provenit, ubi ta¬ 
men notandum , in Africa aequinoctiali adhuc fere nullas species innotuisse. Dubitandum est piperaceas 
plantas tropicum cancri egredi, neque in Floridae campis, neque in ripa obumbrata fluminis Missisipi 
inventae sunt. Crescitquidem in Japonia, propter templum Meofusi .latitudine 33 graduum, frutex quidam 
foliis septemnerviis, incolis Eoius Kadsum dictus, sed Thunbergius in dubio reliquit, utrum Saururi vel 
Piperis species sit, quum flores inspicere peregrinanti haud licuerit. 
In hemisphaerio australi species, quamvis perpaucae, usque ad parallelum 34 et 41 graduum reperiuntur; 
quandoquidem longius versus polum antarcticum, quam ad septentriones, plantae aequinoctiales extendi 
solent. Exempla sunt:Piper capense et Peperomia retusa, quae ad promontoriumBonseSpei proveniunt: 
item Piper excelsum a Forstero in Nova Zeelandia repertum 1 , ubi Oceanus circumfusus modico tepore 
terram, hyberno tempore , fovet. 
Sunt qui asserant, Piper teti’apbyllum 2 item in insulis Maris Pacifici, in Africa austi’ali et in Antillarum 
Archipelago crescere, sed jam celeb. Vahl 3 observavit, specimina per Swartzium collecta a Forsteifianis , 
foliorum structura, aliquantum differre. Nulla Piperis et Peperomiae species mihi innotuit, quae ambabus 
terrae continentibus communis sit. Videntur enim Pipei’aceae eidem legi obnoxiae, qua plantas aequinoc¬ 
tiales per orbem distributas esse demonstravimus. 
Si Ameidcam in universum respicias, Piperacearum copiam majorem in ea parte reperies, quae ad orien¬ 
tem solem spectat, quam quae ad occidentem vei’git. Novae Hispaniae cum littora, tum planities, quae per 
doirsum montium protenditur, nuda sunt et humore caiuntia : quo fit, ut paucas alant Piperis et Pepe¬ 
romiae species, utpote aeris humidi et tepidi amantes. Sed ex Andibus mexicanis descendentes , versus oc¬ 
casum in regno Mechoacanensi, et oiuentem versus in Pi-ovincia Veracnxzana , praesertim in sylvis opa¬ 
cissimis Xalapensibus, 4 altitudine 700 bexapodarum, magnam Pipeiuim copiam, Liquidambari sty- 
i’acifluae, filicibus arboreis, Melastomaceis et Psycliotriisintei'mixtam,invenimus. Praeterea suspicandum, 
regiones Fumidas et opacatas, quae in regno Guatimalensi, in provincia Nicaiuguae et in ripa fluminis 
Chagre, Isthmum Panamensem intersecantis, aere utuntur, vel calido, vel temperato, piperaceis plantis 
abundare. 
Piperibus est truncus in altudinem i 5-25 pedum, nec ultra, adscendens, folia obscure viifidia: Pepero¬ 
miis caulis sublierbaceus , carnosus; folia laete viindia. Peperomiae, ut plantae parencliymo carnoso ins¬ 
tructae 5 , frigoris magis patientes sunt, quam Piperum species. Illae in Andium jugis usque ad 1700 lxexa- 
podasadscendunt: velut Peperomia talinifolia, P. microphylla et P. peploides in montibus Quitensibus et 
Novogxanatensibus altitudine proveniunt, qua Alstoniae, Escalloniae et Winteiae gigni consuerunt. 6 Eadem 
altitudine , qua: a summis Pyrenaeorum verticibus aequatur, tliermometrum fleaumurianum saepe ad 
-f- 4 gradus descendit. 
Si tribus et genei’a plantarum ea i’atione consideres, ut inquii'as, qua terreae regione et qua locorum alti¬ 
tudine , cujusque tribus genera et cujusque generis species maximo numero proveniant, quod oculatis¬ 
simus Ilobert Brown, in Geographia Plantarum Novae Hollandiae « the maximum of tlie order and of the 
genus » vocat; nemo non dixerit, summam abundantiam Peperomiarum sub temperatiori coelo, in fau¬ 
cibus jugorum , inter 5 oo et goo hexapodas gigni. Adhaerent ibi partim ai'borum truncis, una cum variis 
Epidendri et Dendrobii speciebus, partim rupibus ad perpendiculum sectis et in aquulas propendentibus. 
Pipera a Peperomiis eo discrimine natura separavit, ut, ubicunque in Andibus ea inspicere nobis li¬ 
cuerit, illa a nivis perennis limite 200 lxexapodas longius, quam Peperomiae, abessent. Inter exempla 
1 Forsteri Prodromus Floridos Insularum australium , n. 20. v. 5 . 
2 P, tetraphyllum Forsteri est P. reflexum Vahlii. 
3 linum, plantarum, t. 1. p. 354 - 
4 Inter lacum delos Berrios et 'vicum Apazapa , in via ad Hustepec , cset. ( Hernand. rerum, ined. thes. p. 126 et 16 5 .) 
5 Agave , Cactus , Yueca. 
0 Begion de los Para/nos inter i5oo et j8oo hexapodas. 
