1 g 2 JDKCEI. 
Luzula Alopecurus. Desv. Journ. debotanique. i. p. i 5 g. 
Crescit in scopolosis Andium Quiit ensium et Mexicanarum : prope Puembo (i 35 o /i.j, 
la Hacienda de Antisana (2104 h-) , Toluca ( x 38 o h.), Playas de Jorullo ( 406 A.) % 
Floret Julio- Octobri. 
Radix fibrosa. Culmi caespitosi, erecti, sesquipedales, simplices, teretes?, glabri, striati. Folia radi- 
calia numerosa , culmeaque linearia, plana, striata, margine albo-lanata, rigida, subbipollicaria.VAGiNAJ 
striatae, margine membranaceae et albo-lanata;, virides. Spicae e glomerulis compluribus, densifloris, 
subglobosis compositae, oblongo-cylindraceae, octo aut novem lineas longae, saepissime tres, in apice 
culmi, alternae, pedunculatae, erectiusculse, magis minusve approximat®, spicam majorem bipollicarem, 
basi interruptam referentes. Flores sessiles, suffulti bractea ovato-lanceolata, acuminato-subulata, albo- 
ciliata , florem superante. Calyx sexpartitus ; laciniis lanceolatis, acuminato-cuspidatis, purpureo-fuscis, 
margine tenuissime membranaceis et albidis, ciliatis, subaequalibus. Stamina non vidi. Capsula subro¬ 
tunda, triangularis, obtusa, apice nigro-ferruginea, nitida, calycem subsequaris. Semina tria, ovato- 
oblonga, apice et basi obtusa , fusca, nitida , sublsevia. 
Specimina nostra in scopulosis Antisanse, Tolucte, Puembi lecta, quse eadem cumLuzula Aiopecuro 
Desv. esse , ipse ille celeberrimus auctor in herbario nostro affirmat, a speciminibus montis ignivomi 
Jorullo, supra descriptis, differunt: statura minore, vix pedali, magisque contracta; spicis valde appro¬ 
ximatis, in spicam majorem oblongam, subpollicarem congestis; bracteis calycibusque fere duplo ma¬ 
joribus; quas tamen differentias ex altitudine stationis natas esse credo. Luzulam peruvianam Desv. in 
montibus Antisana, Toluca et Puembo non invenimus. 
2 . LUZULA GIGANTEA, t 
L. foliis niagine scabris, vaginis bracteisque subciliatis ; panicula terminali , secunda , 
ramis dichotomis , nutantibus; laciniis calycinis acuminato-cuspidatis, capsula ovato-trique- 
tra, apicata longioribus. 
Luzula gigantea. Desv. Journ. de bot. 1. p. 1 45 . 
Crescit in humidis nobilissimi montis Quindiu inter rivum Toche et La Seja , ait. io 5 o — 
i 63 o hexap. (Regno Novogranatensi .] Floret Septembri. 
Radix fibrosa. Culmus erectus, tripedalis, teres, glaber, striatus. Folia radicalia conferta,culmeaque 
graminea, acuminata, subulata, plana, striata, utrinque glabra, margine scabra, vix ciliata, sex- aut 
octopollicaria et longiora. Vagina; glabrte, striatae, virides, ciliatae. Panicula terminalis, subpedalis , 
ramosissima, foliata; ramis subquaternis, distantibus, secundis, nutantibus, laxis, dichotomis, brac¬ 
teatis, ramulis capillaceis, glabris. Flores solitarii, pedicellati. Bracteje oblongae, acuminato-subu- 
latae, diaphanae, uninerviae, ciliatae, unica ad basin cujuslibet dichotomiae. Bracteae duae ejusdem struc¬ 
turae sub calyce, oppositae, eoque breviores. Calyx sexpartitus; laciniis lanceolatis, acuminato-cuspi¬ 
datis, glabris, purpureo-ferrugineis, aequalibus. Stamina sex. Capsula ovata, triquetra, glabra, calyce 
brevior, apicata, nigrescens, purpurea-punctata. Semina oblonga. 
[Cum jam in Prolegomenis 1 hujus operis Gramineas, Cyperaceas et Junceas uno nomine Gluma- 
cearum complexi sumus, nunc breviter agemus de specierum nitmero, figuris,et per climata distribu¬ 
tione. Quantum amem America plantis glumaeeis abundet, quamque pauca; earum in Europa inno¬ 
tuissent, ex eo colligi potest, quod ex 543 speciebus, aBonplandio et me per itineris decursum repertis, 
vix quinta aut sexta pars erat in Botanicorum scripta relata. Si Glumaeeis in Personii Enchiridio recensitis 
addas, tum eas quas Robertus Brownius 3 in Terris australibus nuperrime invenit, tum quas nosmet 
ipsi hic primum sistimus , videhis Graminearum fere 1200 notas esse, Cyperacearum 900, Juncearum 
100, Glumacearum 2200. Qui numerus, quamvis magnus videri possit et his novissimis temporibus valde 
auctus sit, tamen argumento est, quantopere adhuc Glumacearum tres ordines ab rei herbariae studiosis 
neglecti sint. Nam quoniam hi ordines, ut in Prolegomenis demonstravimis , decimam partem Phane- 
rogamarum per universum orbem efficiunt, ex 5 oooo Monocotyledonibus et Dicotyledonibus jam de- 
' Vide supra p. XIV. 
a Persoon et. Vahl recensent ex Gramineis 800, ex Cyperaceis 63 o, ex Junceis 56 ; in Prodromo Floree Novse Hollandia; 
relatte sunt Grani. 177, Cyp. 167, Junc. 02 species. 
