J U N C E JE. 195 
scriptis ad minimum ter mille Glumaceae esse deberent , si peregrinatores his investigandis eandem 
operam, quam Compositis et Leguminosis navassent. 
In universum plantae , floribus glumaceis instructae, si a circulo aequatoriali versus polos, eve locis 
planis versus cacumina montium 2 procedis, mire augescunt. Multiplicantur tamen multo minus ab 
afequatore usque in zonam temperatam, quam a Gallias vel Germaniae parallelis ad circulum polarem. In 
Laponia enim terno plures Glumaceae, quam Compositae, nascuntur : in regionibus temperatis Europae 
utraeque familiae numero specierum fere aequales sunt. Contra in America boreali , a 32 °lat. usque ad 45 )° 
Compositae Glumacearum numerum jam quarta parte superant, et multo magis in plaga aequinoctiali. Ego 
de industria Glumaceas cum Compositis ideo contuli, quia ubique locorum duo hi ordines maxi¬ 
mam copiam specierum complectuntur , neque ullus aliius tot plantarum figuras offert. Post Glu¬ 
maceas et Compositas , quantum quidem investigando perspexi, numero specierum maxime pollent in 
zona glaciali, Caryophylleoe, Amentacese et Ericinae; in zona temperata, Leguminosae, CruciferEe et La- 
loiafee ; in zona torrida , Leguminosae , Rubiacese et Malvacea;. 
Quod si, singulorum consideratione instituta, ad ordines tres, quos Glumacearum familia complecti¬ 
tur, animum advertimus, reperiemus : Gramineas, Cyperaceas et Junceas se habere, sub sequatore fere 
ut a 5 . 7. i; in regione temperata 3 orbis veteris ut 7. 5 . 1; sub circulo polari, ut 2 f. 2 \. 1. Itaque in 
Laponia sola Cyperacese Gramineas numero specierum aequant: sed inde a zona temperata usque ad 
plagam aequinoctialem, Cyperacearum et Juncearum copia in hemisphaerio boreali multo plus , quam 
Graminearum, minuitur; adeo ut Junceae in regione torrida fere prorsus evanescant. Cyperacese 
contra ad quodvis ccelum tolerandum aptiores sunt, quandoquidem praesertim, inter eas , plantas amba¬ 
bus continentibus communes deprehendes, ut : Kyllingiam monocepbalam , Cyperum monostachyum, 
Cheetosporam auream , aliasque species quas jam supra 4 recensuimus. Eodem modo nascuntur et in 
JNova Hollandia et in America aequinoctiali : Scirpus triqueter, S. capitatus et Fuirena umbellata: 
pariter in Europa et in Terris australibus , Scirpus fluitans, S. supinus, S. setaceus , S. lacustris , 
S. triqueter, Schoenus Mariscus , Carex caespitosa, C. Pseudo-Cyperus, Juncus maritimus et J. effusus. In 
universum regiones , Capricorno subjectae, plantis cyperaceis abundare videntur; nam ex 456 Glu¬ 
maceis Novae Hollandiae 5 , a cel. Brownio descriptis, ordini Graminearum 214 > Cyperacearum 200 
adscribuntur : quae ratio, si veram stirpium distributionem indicat, ab ea, quam plagae offerunt sub Can¬ 
cro protensas, longe differt. 
Jam vero quod ad tribus attinet, in quas Glumaceae secundum nexum naturalem dividuntur, mo¬ 
nemus ipsis Caroli Kunthii, viri clarissimi, verbis : « Quasdam tribus Graminearum numero specierum 
« pollere in regionibus calidis, contra in Europa prorsus deesse,aut rarissime inveniri, velut Paniceas, 
« Stipaceas, Chlorideas , Saccharinas, Oryzeas, Olyreas et Bambusaceas. Sic Europa ne unum quidem 
« Paspalum nutrit , Stipacearum dumtaxat quinque species, Saccharinarum perpaucas, Oryzearum 
« unam (Leersiam oryzoidem), Chloridearum, Olyrearum et Bambusacearum ne unam quidem. Contra 
« temperatis nostris regionibus peculiares sunt Agrostidese, Avenaceae , Arundinaceae et Bromese. Eodem 
« modo Hordacearum ordo, Cerealia nostratium praesertim complectens, zonae calidiori Europae et Asiae 
« praecipue aptus videtur , quum vero gramina alpina ambarum continentium 6 praesertim inter 
« Agrostideas , Avenaceas et Bromeas invenies. Cyperi genus ad plagam aequinoctialem fere totum 
« pertinet, nam ex i 5 o speciebus, jam notis, vix 20 in Europae et Americae parte boreali nascuntur, 
e Marisci et Kyllingiae nulla species Europaea ; omnes autem Cyperacese verse (glumis distiche imbri¬ 
ce catis) ex Europae continenti exulant. Scirpeae 7 indistincte per universum orbem videntur fusae, eseque 
« (ut modo monuimus, de Cyperacearum distributione in universum tractantes) ex omni copia Mona- 
« cotyledonum potissimum exempla suggerunt stirpium, in utroque orbe provenientium. >1 
Quod adBambusas attinet, feliciter nobis contigit, quod bis eas florentes viderimus, semel in ripa fluminis 
Cassiquiares ( quod est Orinoci brachium), et iterum juxta villam EI Muerto, in Provincia Popayanensi, 
' Pro/, p. XV, nola 1. 
2 Pag. XVIII et LI. 
3 In Gallia, ex auctoritate Decandollii, ut 64 3 ). 1; in Germania, auctore Hoffmanno , ut 7. 5 . 1 ; in agro Berolinensi, 
teste Kuntliio, 6. 4 - 1. In America boreali Juncea; multo rariores sunt quam, sub eodem parallelo isothermo, quam in nostra 
Continenti. 
4 Prol. p. XXV. 
5 Glumaceae in Nova Hollandia, ut in Gallia , efficiunt octavam partem Phanerogamarum, usque ad hunc diem repertarum. 
Sed ex 456 Glumaceis istis, Brownio commemoratis , non nisi 70 species Cyperacearum et i 3 i Graminearum ad plagam 
aequinoctialem pertinent. R. Brown. Gen. Rem. p. 47 et 5 r. 
« Prol. p. LI. 
1 Exempla praebent Scirpus, Fuirena, Abildgaardia, Hypcelytrum , Fimbristylis. 
Nov. Gen. et Spec. Tomus I. 
49 
