PALM JL. 
254 
montana, Aiphanes Praga; Oreodoxa frigida) trunco fere arundinaceae exilitatis, alise (Jubaea spec¬ 
tabilis, Gocos butyracea') tripedali spissitudine : aliae (Mauritia flexuosa ,Chamaeropshumilis)soeiatim, 
aliae (Oreodoxa regiaMartinezia caryotaefolia ) singulatim emicantes: hae ^Attalea amygdalina) cau¬ 
dice humili, illae ( Ceroxylon andicola) paene turrium magnitudine 160—180 pedum .-aliae (Corypha 
tectorum , Alfonsia oleifera) inter tropicos solummodo locis planis, vel in declivitate montium usque 
ad 3 oo hexapodarum altitudinem nascentes, aliae (ni fallor,ante peregrinationem nostram per Andium 
juga plane ignotae) montanae, nivis perpetuae limitibus propinquantes. Plantis enim alpinis vel subal¬ 
pinis vere adscribendee sunt Palmae sequentes: 
Kunthia montana, ait. a 5 o—800 hexapodarum, interdum usque ad 1000 hex. et ultra ,regione 
temperata Cinchonee cordifolise; in declivitate montis Bateri propter convallem Halo 
viejo et pagum Sancti Pauli 3 : item in sylvis, quae Andes ohtegunt Pastoenses, inter Chi- 
lanquer et Barbacoas, ut in montibus, aere temperato utentibus , Provinciae Mocose. 
Oreodoxa frigida, ait. 1000—1400 liex., in Andibus Quinduensibus , Juglandi et Podocarpo 
intermixta. 
Ceroxylon andicola, ait. 920—i 5 oo h., in montibusTolimensibus etS. Joannis, Oreodoxae frigidae et 
Quercui granatensi sociata, aerem frigidum tolerans, nocturna temperie vix 6°—'8°. Fre¬ 
quentissime reperitur speciosa haec Palma, cera 4 (quae totum obducit truncum) notabilis, 
in declivitate Andium Quinduensium , orienti soli opposita , inter INevados de San Jiian 
etTolima, prope Passo dei Macliin, Alto de las Sepulturas, et Los Galiegos: in decli¬ 
vitate occidentali rarius provenit. Vidimus tamen truncos procerrimos prope EI Incien- 
cial, ait. 1240 hexapodarum. Ultra i 5 oo hex., prope Los Volcancitos et La Garita dei 
Paramo, Ceroxylon andicolam non reperimus , Escallonise et Thibaudiae sociatam. In¬ 
clyti botanici Novogranatenses , Josephus de Caldas et Georgius Thaddaeus Lozano, 
naturalium rerum scriptores diligentissimi, in Andibus Guanacensibus 5 alias tres Palmas 
alpinas offenderunt, non longe a nive perpetua. 6 
Perdiu botanicis Palmae fere non nisi staminibus senis 7 innotuerunt; nostra tempestas jam sex genera 
staminibus numerosis recenset, ut Caryotam, Manicariam et Lataniam Antiquae Continentis, et Palmas 
Andenses, a Ruizio, Pavonioet nobis descriptas, Ceroxylon, Jubseam etAttaleam. Notandae praesertim , 
nec futuris per Americani peregrinatoribus sat commendandae sunt Palmae fructu strobilifero , quarum 
medulla farinam Sagu similem praebet, Continentis Novae gentibus praestantissimum alimentum. 
Longum esset, neque hujus ojieris, singulas utilitates Palmarum enumerare, res inter se diversissimas 8 
praebentium, vinum, oleum,ceram, farinam, saccharum, sal. Nomina specifica saepe ex incolarum lin¬ 
guis mutuo sumsi 9 ; rejectis vocabulis illis 10 , quibus in regionibus aliis aliae Palmee denotantur. 
In ea, quam peragravimus, parte hemisphaerii borealis, inter montes Caracasanos et Amazonum flumen, 
Palmas in universum Januario et Februario florentes deprehendes. Accidit tamen, ut etiam aliis men¬ 
sibus floreant; nobis quidem necesse fuit, tantum eam tempestatem anni indicare, qua cujusque spe¬ 
ciei flores vel fructus examinavimus. 
Quod si Palmae pulcritudine formae et proceritate trunci fere caeteris omnibus plantarum figuris ante¬ 
cellant , id quoque natura tributum iis est, ut nulli alii arborum generi neque ubertas fructuum, neque 
abundantia major sit. Succi enim sursum tendentis vis , non tantum in frondium spissitudinem et humen- 
tem umbram, quantum in florum atque fructuum incredibilem copiam prorumpit. Neque solummodo in 
agris palmis consitis, sed etiam locis sylvestribus, ab omni humano cultu remotis, tota fere terra tanta 
fructuum abundantia premitur, ut ssepe ad tripollicarem altitudinem coacerventur. Exemplo sunt : 
Alfonsia, Cocos butyracea, Seje, Piliiguao, Mauritia. 
In singulis spathis Phoenicis dactyliferi, teste Kaempfero”, plus 12000 florum masculorum continen¬ 
tur. Nobis multo plures deprehendendi facultas fuit in Alfonsia amygdalina. Etenim computata super- 
In ripa Magdalenae, prope villam Batallez, Cococm butiraceam vidimus , cujus truncus diametro quinquepedali. 
a Cubensis illius Palma: truncus, parte superiori, coloris l;ete viridis. 
3 Unde nomen Cana de San Pallo vel de tu Viliora. 
* Quae Palma cerifera Brasiliensis , Carnauba dicta, etacel. Brande commemorata? {Nic.holson. Journ. eo/, xx-xi. p. 1 4 -) 
5 Paramo de Guanacas. 
5 Semanario de Santa Fe de Bogota. 1809. N. 31. p. i 63 . 
’ Areca , cui Linnseus stamina novem tribuit , teste Roxburgio, non nisi sex numerat. 
* Plantae aequinoctiales. T. II. p. i 3 i. 
s Corypha Pumos , C. Miraguama, Aiphanes Praga, caet. 
Corozo , Piritu, Macanilla, Palmiche , caet. 
‘‘ Anuenil. exot. p. 699. Desfont. Flora Atlantica. T. II. p. 44 1 - 
