KLAPROTHIA. 
97 
oviila nervis 4 5 laciniis caly cinis oppositis, affixa, pendula. Stylus i, 
apice 4 ~fidus; laciniis cohaerentibus. Fructus baccatus, 3 - 4 -spermus. 
Herba volubilis; ramis retrorsum strigosis. Folia opposita, argute 
dentata. Pedunculi terminales, tardius axillares, subdicbotomi, pau- 
ciflori, bracteati. Petala alba. 
Character naturalis. 
Calyx superus, profunde quadripartitus, persistens; laciniis ovatis, 
acutis, aequalibus, patentibus. Petala quatuor, limbo calycis inserta, 
cum ejus laciniis alternantia iisque longiora, subrotunda, breviter 
unguiculata, binervia, concava, aequalia, patentia. Stamina 36 (et plura), 
ibidem inserta; quaterna (vel quina?), petalis opposita, sterilia. Stamina 
fertilia 18-22 (constanter 16 ex Humb. et Bonpl.). Filamenta capillacea , 
basi paulo dilatata, petalis breviora. Antiieras parvae, subrotundae, 
utrinque emarginatae, biloculares. Stamina sterilia 20, antberis destituta, 
capillacea, pilosa, apice membranaceo-dilatata et irregulariter lobata, 
per phalanges 4 disposita. Ovarium inferum, subturbinatum, unilocu- 
lare, interne nervis 8 longitudinalibus notatum, quorum 4? laciniis 
calycinis oppositi, ovuliferi, duo medium versus, duo supra medium. 
Ovula 45 oblonga, infra apicem suspensa. Stylus i, erectus, stami¬ 
nibus brevior, apice quadrifidus; laciniis cohaerentibus. Fructus bac¬ 
catus, i-locularis, 3 - 4 -spermus (ex Humb.). 
Habitus. Herba volubilis; ramis retrorsum strigosis. Folia opposita, 
integra, argute dentata, hispido-hirta. Pedunculi terminales, tardius 
axillares, subdichotomi, pauciflori, bracteati. Flores albi. 
Affinitas. Medium tenet inter Loasam et Mentzeliam; distinguitur 
ab hac : eo, quod stamina exteriora sterilia sint, ab illa : structura 
ovarii, ab utraque : numero floris partium et forma staminum steri¬ 
lium. 
Etymologia. Genus consecratum Martino Henrico IAlaproth, summo 
Berolinensi Chemico, Humboldtii magistro et amico, qui fines scientiae 
quam longissime protulit, cujusque filius, paternae laudis dignissimus 
aemulus, post remotissimas Asiae regiones lustratas, inter sinologos 
aetatis nostrae primas obtinet partes. 
ab 
Noy. Gen. et Speci. Tomcs VI. 
