de Venenis sorvmqVe Antidotis L i b. III. 41 
iilis praeberetur, comederent. Idem teftatur magnus Scaliger commentariis in Hiftoriam 
Animalium, lib. 11. &c. 
Boicinininga. 
Primo Serpens ille, Boicinininga , quem Cafcavel St Tangedvr Hifpani nominant , propterca 
quod fonitum inftar tintinabuli cauda edat,-in triviis juxta ac deviis locis cernitur, tamque 
celeriter proreptans ut volare videatur. Huic tam perniciofo colubro, benigna natura, cautio¬ 
nis quad gratia, nolam addidifie videtur, ut illius fonitu admonitus quilibet tempeftive libi 
caveat a vicino hofte. Brachii eft craflitie, longitudine interdum quinque pedum, lingua bi* 
Iulea, dentibus longis & acutis, colore fufeo & ad flavum vergente. Quotannis articulus, quo 
infcftarefolet, in cauda crefcit, cujus extremitate in anum hominis immifia, mortem infert 
confeftim; venenum autem quod ore vel dentibus infert, multo lentius vitam tollit. Ex vul¬ 
nere mox fanies cruenta effluit, caro livet, ulcufque paulatim ferpit. Ad remedia extrahen¬ 
tia , Vulnus dilatantia, fcarificationes, cucurbitulas, & fi pars lsefa intercipi poflit, ad vincula 
feftinandum, idque junco Iacape, cui remedio maxime fidunt Brafiliani5 fin minus, cauterio 
utendum eft. Interim dum veneni qualitas ad cor penetrat, curandum ut interius praemuniatur 
Tipiocx haiiftu, fudorefque evocantibus infiftendum. Praefentifiimum prae caeteris remedium, 
quod Barbaris contra hujus aut qualifcunque Serpentis morfusfeftat,eft ipfius nocentis caput, 
quod contundunt, contufum emplaftri forma Villneri calens applicant: cui remedio fimul ad¬ 
dunt , in omni fere morfu, falivam hominis jejuni, qua perpetuo partem affe&am demulcent, 
(Plinius lib. vi 1. cap. 2. Galenus lib. x. Simplic. Scaliger in Hiftor. Animal, lib. 11. cap. 1 s. 
. hanc falivae vim quoque agnofeunt) adeoque his duobus Antidotis nituntur, ut defperent,fi in 
illis voti compotes non fiant. Ego haec & fimilia remedia, quae longa illis experientia didavit, 
jubente neceflitate, lubenter fum imitatus. Non intermittendo tamen ea quae a veneranda 
antiquitate & authoribus nobis funt relida, Ne nimium temere hifce novitiis, aut pertinacius 
veteribus viderer adhaerere. 
CueuRuctr* 
CucuRUcueft anguis crafliis, cineritii coloris, interius flavus, externis maculis nigris 
diftindus, & iifdem ut Cafcavel fquamis vcftitus 5 novem & interdum duodecim pedes longus. 
Maxime eft venenatus & plurimum metuendus, licet caro ejus praeparata a Barbaris comeda¬ 
tur. Praecipuum ilii venenum in capite, ideoque Brafiliani intercepto quantocius caput am¬ 
putant & cooperiunt humo. Ab illo idus, corripitur vertigine, tremoribus, torminibus, ani¬ 
mi deliquiis, febribus ardentibus, quibus fudor frigidus ac ipfa denique mors, intra diem na¬ 
turalem, aliquando Sc celerius fuccedit. Praeter enarratas qualitates , peculiare eft huic Ser¬ 
penti, quod morfu ejus virulento, venae erodi videantur, tantamque inflammationem & ar¬ 
dorem efficiat, ut fanguis bulliens mox e naribus, auribufque, imo manuum & pedum ungui¬ 
bus promanet. Huic malo fi quae Medicina detur, ipfius Serpentis, qui morfum intulit, ca¬ 
put emplaftri forma, vulneri applicatum5 tum < 3 c foliaTabaci recentia, leviter tantum ab 
ignis flamma tada ; , mirabiliter profunt, cauterii loco. Idem praeftat contra hujus, aliorumque 
Serpentium morfus radicis Caaapia decoctum. Deinde fuccedunt fudorifera, velipfo ftatim 
initio convenienter exhibita, ut funt radices Iurepeb <&, Vrucu , Malvifco , labora?tdi, inter fim- 
plicia fatis fuperque deferipta. 
Boi guAcu. 
Boi gvacv, five liboj a , Serpentium omnium facile maximus, pedus fere hominis craf" 
fus, Lufitanis Cobrede Feadod idus, quod Dorcades integras devoret, idque fugendo potius 
quam mafticando.Ex horum genere quidam ododecim vel quatuor & viginti pedes reperiun- 
tur longi; Cineritio, fpadiceo variegato funt colore. Non aeque veneno, ut multi alii, turgent. 
Carne eorum non folum Indigena & Nigtitae, fed & noftrates vefcuntur. Eamelicus hic 
F anguis 
