/ 
c A P. XXII. 
De Ambaiba arbore } ejujijue facultatibus. 
A Rvis quondam excultis deledatur haec ficus filveftris., in quibus fponte nafcitnr, in filvis 
vero raro rcperitur. Unico, coque leviffimo & ferulaceo trunco in mediocrem altitudi¬ 
nem attollitur. Ut Europaei Sambucum, ita Brafilienfes hanc arborem in fuos ufus 6clufus ex¬ 
cavare folent i & ex radice ignem in defer¬ 
tis percgrinantes, collidendo, aliisque arti¬ 
bus egregie eliciunt. Ra*s & in fummitate 
tantum expanfis ramis, veluti corona, cin- 
gitur,paucifque,fedpr^grandibus,fpeciofis 
& laciniatis foliis. Julos profert albican¬ 
tes, racematim copulatos, pendulos, & ro- 
faceis tunicis involutos, qui maturitatem 
confecuti deflorcfcunt & decidunt media 
seftate. Pinguis ex eorum fummitatibus cx- 
preffusfuccus, recentibus non folum, fed 
& inveteratis ulceribus feliciter medetur. 
Folium quoqjtenerum & recens,aut levior 
arboris hujus cortex fi apponantur, tempe¬ 
rant & mundificant partem affedam, Suc¬ 
cus e gemmis expreffus,qui facultate refri¬ 
gerandi atque aftringendi pollet, pulti de 
Tipioca inditus, calidam ventris proluviem 
fiftit. Menfes denique nimium fluentes, 
tum & virulentum genitalium profluvium 
compcfcit. 
Tradunt Indigenarum & Lufitanorum 
peritiffimi, hoc remedium puerperis, im¬ 
modico menftruorum profluvio laboran- 
tibus,infigniter prodeffe,fi in modum cata- 
plafinalis umbelico apponatur, cujus rei 
veriffimae teftem me praebeo. 
Nihil mirum itaque fi haec arbor primis 
Brafiliae incolis, ut & advenis, tantopere fit 
praedicata. Digna medius fidius, cujus vir¬ 
tutes etiam nunc latentes, pofleri feruten- 
tur & in lucem protrahant. 
Altera ejufdem generis, cujus mentio¬ 
nem fecit Ioannes de Laet, ^Ambaitinga appellatur, & ramo eft rubicundo, & ligno minus 
cavo, foliis vero afperis, ut loco limae quaedam cum iis poflint laevigari. Liquorem continet 
oleofum e jufdem cum fiicco Ambaib& ufiis & efficaciae. 
Caeteras ejus facultates & agilia Medica quia nondum fatis explorata habeo filentio prae¬ 
tereo. An vero fit Abiegna, de qua Clufius in Notis ad Monardem, ego valde dubito. 
De Anda arbore, ejujcjue facultatibus. 
■XTOn procul a littore,in locis arenofis, nunc mediocri, nunc fumma altitudine, pro terrae 
temperie, exfurgit arbor Anda: qux ligno eft levi, raro &fpongiofo. Florem fert magnum 
< 5 c concavum, aurei coloris praelucentis. Folia illius funt laciniata, ut Mamoeira, multo tamen 
minora. Frudum feu nucem gignit cortice duplici, exteriore cineritio,ligneo,praeduro & per¬ 
forato putamine veftitam,quo duo glandes continentur,'jecinori leporino non valde diffimiles, 
& nuces caftaneas fapore quodammodo referentes, licet virtute & qualitate differentes. Una 
fiquidem atque altera cruda manducata , alvum ducit: quibufdam fimul & vomitum excitat. 
Olim magnates, tum & facrorum in Brafilia antiftites, purgans hoc & falutarc remedium, ex¬ 
teris omnibus praeferebant. Validae eft operationis; quamobrem aegris morbo fradis haud tuto 
exhibetur , nifi opportune a manu Medici corredorium accipiat, inque Eleduarii aut tabu¬ 
larum 
