I 
9 z 
% 
G v I L' I E L M I PISONIS 
C A r. LII. 
De D‘amaraca, ejufcjue facultatibus. 
B Rafilienfes Tangaraca, Lufitani Erva do Rato , appellant eundem fruticem, idque non fine 
ratione, quod facultate Angulari delctcria polleat, & homines «que atque glires interi- 
mat. Ejus tres reperiunturfpecies. 
Prior, quae maxime noxia eft, florem producit, primo albicantem, mox aureo colore 
nitefeentem: folia autem lacte virentia, acumi¬ 
nata , fefquidigitum circiter longa, & multis 
nervis atque venulis diftinda. 
Pofterior folia fert priori quidem Tangaraca haud diffimi- 
lia, fed longiora & trifte viridia: Florem autem fature pur¬ 
pureum & umbilicatum*, cui fuccedit frudus rubo fllveftri 
haud % diffimilis, 
Licet autem foliis, floribus ac frudibus differant utrae- 
que hx plantae, ligno tamen, natali folo, & proceritate con¬ 
veniunt. Caet^rum ubivis fere in triviis obviae, qualitate vi¬ 
rulenta Arfenico vix cedunt. Tanta fiquidem tum folio, 
tum imprimis flori & femini potentia ineft, ut manducata, 
confeftim hominem interimant, nifi quantocius praefentif- 
fimo Antidoto obviam eatur. 
Nullum autem praeftantius alcxipharmacum, quodque 
efficacius noxam hanc expugnet, hadenus extat, quam 
ipfe hujus plantae radix, quae contufa & ex vino aut alio 
aliquo conyeniente liquore propinata, aegros flepe in inte- 
• grum reftituit. Ufqueadeo benigna mater Natura, faculta¬ 
tem non minus falutarem, quarq mortiferam eidem plan¬ 
tae infudit. Sicutfufiusdidumintradat.de Antidot. 
C A P« 
r- 
