2$ ’ GeorgI 'Marcgr avI 
Caapomonga Brafilienfibus dida, Lufitanis Erva, do vina. Radicem habet lemipedem 
pene longam, lentam, tenuem, redam, aliis radiculis interdum praeditam» exterius croceam. 
(cum primum eruitur, fed poftea dilute umbras coloris evadit) interius candidifllmam/ubdul- 
cisfaporis: e qua prodeunt caules tres vel quatuor, odo aut novem digitos longi, rotundi, 
nodofi, virides, ex parte ruffi •, partim humi lerpentes, partim furredi. Ad nodos autem pro- 
dfcnt ramuli, in quibus itidem ad genicula duo, tria vel quatuor folia fibi apponuntur, aut op¬ 
ponuntur, digitum longa, mollia, fuperius faturate viridia, inferius incana: quodlibet infidet 
Utopediculo femidigitum longo, nervis conlpicuis praeditum. Infummitate caulium rami 
funt continentes flofculos parvos umbellatim politos ,* dilute rubro purpureos, propter exili ¬ 
tatem eorum conformatio confpici non poteft, fed adhibito Megafcopio, apparet hos flofcu¬ 
los efleinftar florum campanulae luperius dentatos, habentque in medio duo ftaminula rubro 
purpurea, figurae ut campanula habere folet, paulum osctra flofculum prominentia duobus 
apicibus. Erumpunt e conico cylindraceo corpufculo viridi, quod antequam fe aperiat hifpi- 
dum elt & pingue, ita ut facile adhaerefeat vellimcntis, unde Lufitahi vocant Caraficos . Flof 
culi delineati ut per Megafcopium videntur. 
Cap. 
