66 G E O R G I M A R C G R A V i 
vel tres pedes longa, tibiam humanam crafla, in fine magis teres, coloris exterius inftar corti¬ 
cis corylini obfcuri, interius albi, eftquc fragilis & continet fuccum ladeum glutinofum, 
qui lethaliseft omnibus animantibus. PluresejusinBrafilia reperiuntur Ipecies, nominibus 
diftind# Mandiibucu, Mandiibimana, Mandiibibijana, Mandiibiurucu, Mandiibparata, 
Mandiibcariamuna, Mandiibtinga, Mandiibmaracana, Mandiibcuguacu, Apitiuba, Aipi, 
Aipiiterum fuashabet fpecies* Aipiguacu, Aipi arendi, Aipicaba, Aipiguapamba, Aipi 
laborandi, Aipi jurumu, Aipijurumimiri, Aipi jurucuja, Aipi macaxera, Aipimaniacau, 
Aipipoca, Aipitajapoja, Aipipitinga. Ve cultura Mandijba hac obfervat Auffor. 
In qua terra plantetur. Silv# five montofe five plan# caduntur, lignum crematur, atque 
ibi fit ager, qui Brafilienfibus vocatur Co> Lufitanis Roza. Requiritur autem terra bona, me¬ 
diocriter ficca, non humida/, quapropter montofa loca opportuniora. Plantari poteft omni¬ 
bus menfibus #ftivis, hiemalibus non. Optimum tamen tempus eft menfe Ianuario, Februa, 
rio • item Augufto & Septembri. Plantatur tamen etiam medio Iulio vel circa ejus finem. 
Quomodo plantetur. Terfa elaborata efformatur in monticulos, Lufitani vocant Montes 
de terra cavada , Brafilienfcs Cujo: Indigena autem olim illos formabant fudibus acuminatis 
ip forum idiomate ibirapoa didis. Monticulorum autem quilibet tres circiter pedes latus, fef- 
quipedem circiter altus eft, rotundus, ut pluvia cadens decidere poffit: nam h#c planta amat 
calorem & ficcitatem. Cuilibet monticulo infiguntur tres tale# de Mandiiba, quarum qua¬ 
libet odo vel novem digitos longa, vel etiam pedem-, infiguntur ita ut tertia pars emineat, 
quafi crucis figura fecantibusfe eminentiis fuisfupra terram. Monticulorum autem diftantia 
debet efie duorum & lemis aut trium pedum. Taleae autem omnes itafunt infigend# ut pars 
qu# antea furfum vergebat, hic itidem furfum vergat. Per radicem Mandioca nulla poteft fieri 
ttanfplantatio, nam ea extrada e terra &tada ftatim emoritur. Poftquam tale#fuerintin- 
fix# decem dierum fpacio progerminant & tot germina proveniunt quot talea continet no¬ 
dos. Quodlibet germen eft cauliculus digitum longus, in multos ramulos divifus 5 coloris 
rubri c#ruleo mixti: quilibet ramulus folium habet in alia tria, quatuor, fex aut feptem folio¬ 
la divifum , dilute viridia, angufta, oblonga nervo fecundum longitudinem & venulis tranfi 
verfis ordine pofitis pofitaque fimt haec foliola in pediculo ruffo figura ftell#. * 
plantatio quomodo curanda. Ager ter vel quater debet ab herbis purgari, ufque dum planta 
adolefcat, quod fit poft fex aut feptem menfies. Luxuriant enim hic admodum herbae fponta- 
ne# in agris, & copiafua facile fata feu plantata fuffocant, nifi eruncentur. 
Quad^amna inferant huic piant*. Germina hujus plantae & folia tenera comeduntur a for¬ 
micis, quae ideo multu damni dant in hifce plantariis. Poftquam autem adoleverit planta a for¬ 
micis nihil amplius patitur. Animalia filveftria,ut Capre#,&c. etiam folia depopulantur, item 
equi, boves, oves: ideo plantaria arboribus c#fis vel palis circumdantur ut animalia accedere 
nequeant. Radices admodum appetuntur ab apibus, cuniculis aliilquc Brafili# animalibus. 
Quamvis autem h#c planta ramis '& foliis orbetur,radice ill#fa, nullum inde accipit damnum. 
^Adperfcdam magnitudinem hujus radicis requiritur annuum fpacium$ F.xtrahi tamen & 
ufurpari poteft radix fexto menfe poft plantationem, necefiitate urgente. At tunc pauco com¬ 
modo: nam minus dat. Qu#libct planta duas, tres, quatuor ufque ad viginti profert radices, 
profertilitatefoli, ubi plantatur. Et quaelibet radix femipedem vel etiam duos aut tres pedes 
longa evadit, craflitiem habens brachii vel etiam tibi# human# quando perfede adolevit. 
Durare poteft h#c radix in terra ad triennium fi non eruatur. Altero tamen plerumque an¬ 
no pars earum putrefeit & corrumpitur. Ideo ad fummum linquitur annuo ipacio&denuo 
per taleas novas plantatur. 
Extrahitur radix matura, e caudice fiunt tale# ad novam plantationem. Radix autem ex¬ 
trada vix triduum fervari poteft, quia putrefeit: putrida autem admodum f#tet. Ideo quo ci¬ 
tius in farinam redigatur, eo melius. 
Farina quomodo fiat. Radix extrada cultro ab exteriori cuticula liberatur, qu# facile abra¬ 
di poteft. Hinc integra lavatur aqua pura, manu rot# in diametro quatuor aut quinque pedes 
habenti admovetur, qu# in hunc ufum fada eft, & cujus fuperficies convexa lamina cuprea 
armata, multis foraminibus pertufa, acuta more tyrocneftis: Rota a duobus hominibus cir¬ 
cumagitur, radendo fic radicem, ut rafura cadat in fuppofitumlintrum. Rota h#c vocatur 
Brafilienfibus ibecem babae a Lufitanis Roda de farinha. Brafilienles tamen, utpote pauca fupel- 
ledile inftrudi tyrocnefti radunt hanc radicem purgatam, longiori tempore & operofiori mo¬ 
do. Linter qui excipit raluram vocatur Brafilienfibus Mieecaba Lufitanis coche de r alar Mandio¬ 
ca. Sic molita & rafa h#c radix inditur longo facco fado ex corticibus arborum, more corbis 
-texto, qui quatuor circiter digitos amplus eft, figur# cylindrace#, vocaturque Brafilienfibus 
Miamiama , Lufitanis Efpremendouro de Mandioca. Immittitur hic laccus prelo, quod Brafi¬ 
lienfes Tiamicaba, Lufitani prcnfa appellant, atque exprimitur inde luccus, donec rafura om- 
