1T 3 
gaans lang en een paar uren breed van het O. Zuidoosten naar het W. 
Noordwesten uitstrekt, met een aantal wegen doorsneden, terwijl, behalve 
de stad, een goede honderd namen van bewoonde plaatsen daarop ver* 
spreid worden gezien. 
Die wegen zijn goed geëffende breede rijwegen; waar zij over steile 
hellingen gaan, worden zij af en toe, naarmate de middelen zulks toe-> 
laten, telkens wat dieper uitgehouwen of uitgegraven. 
Die bewoonde plaatsen, buiten de stad, zijn tuinen, hofjes, plantages 
van verschillende uitgebreidheid, met woningen van de eigenaars en het 
daarop werkzaam personeel voorzien. 
Op het eiland wonen thans ruim 25,000 personen. De bevolking is 
namelijk in de laatste 70 jaren ongeveer verdubbeld. Ook in de laatste 
jaren toont zij nog gemiddeld toeneming aan. Zeven jaren geleden telde 
zij nog omstreeks duizend zielen minder. 
Van deze bevolking woont meer dan de helft in de stad. Het overig 
F 3 
deel, meest arbeidende op plantages, of kleurlingen, die kleine stukken 
grond van het gouvernement hebben bekomen, zijn op of nabij de ge¬ 
noemde plantages over het eiland verspreid. 
Nergens echter is een dorp, herberg- of andere publieke gelegenheid, 
waar men nachtverblijf houden, rusten of zich van het noodige voorzien 
kan. De eenigë hotels, en die nog niet eens bizonder aanbeveienswaardig 
schijnen te zijn, bevinden zich in de stad. 
Publieke vervoermiddelen, of huurrijtuigen, bestaan er in het geheel niet. 
De meeste eigenaars van plantages wonen daar niet bij voortduring, 
# maar hebben hun gewoon verblijf in de stad, terwijl zij slechts nu en 
dan naar buiten gaan. Zij houden daartoe eigen rijtuig. 
De toestand is dus deze, dat het eenig middelpunt van verkeer de stad 
is, en dat dit verkeer geheel is van particulieren aard. 
De publieke wegen zijn vrij; er zijn zelfs geen tollen; maar zij loopen 
meest door de onvruchtbaarste deelen van het eiland. Al de vruchtbare 
terreinen, waarheen zij voeren, zijn particulier eigendom; en soms zijn 
die eigendommen groote landgoederen, welke, onmiddellijk aan elkander 
sluitende, geheële streken innemen, die, zonder toestemming van de eige¬ 
naars, niet kunnen worden bezocht. 
Dit alles levert voor de grondbezitters zelven niet het minste bezwaar 
| pp; maar men ziét lichtelijk in, dat het een groot bezwaar zou zijn voor 
den bezoeker van buiten, die het eiland wenscht te leeren kennen, in¬ 
dien daarin niet door de genoemde hulpvaardigheid en gastvrijheid der 
bewoners werd voorzien. 
8 
