De dames blijven over het geheel meer te huis. Teenstra schrijft wel 
(in 1836) dat het niets bizonders is, eene jonge juffrouw in vollen ren, 
berg op, berg af, te zien rijden ; maar van zulke lichaamsbewegingen in 
de vrije lucht hebben wij niets bespeurd; wij hebben haar ontmoet in 
haar eigen huis en als gast bij bekenden, altijd gezellig en huiselijk, 
maar wandelingen of toertjes hebben wij ze niet zien maken. Voor wan¬ 
delingen is de gelegenheid ook niet zeer gunstig. Des morgens zijn er 
natuurlijk huiselijke bezigheden. Op het midden van den dag zijn de 
straten als een oven. Lommer is er niet. Men zou het daar ook niet 
kunnen aanbrengen. Waar eenige planten staan, zooals tegen het huis 
van den gouverneur, heeft men, op den koraalbodem, den teelgrond op¬ 
zettelijk moet aanbrengen. Wie een tuintje in de stad heeft, heeft op 
dezelfde wijze moeten doen; of wel het bestaat uit sierheesters in kui¬ 
pen, even als men ze hier en daar ook op de gaanderijen ziet. Om in 
een tuin of hof eenig lommer te vinden, moet men ten minste een half 
uur buiten de stad gaan. Tegen het vallen van den avond wordt het 
natuurlijk beter. Wie dan de moeite wil nemen, door de kronkelende 
straatjes aan de noordzijde van Otrabanda naar de Gouvernementsklip 
op te stijgen, vindt daar een bij zonsondergang overheerlijk gezicht ; op 
het Schottegat, aan de andere zijde de zee en de stad met haar veel¬ 
kleurige huizen en daken. Ook zijn daar voetpaden, in de richting naar 
den Groenen Berg, die het gaan over de anders zeer scherpe klippen 
gemakkelijk maken. In vroeger dagen stond daar het, mij alleen uit 
photographiën bekend, zoogenaamd „pleizierhuis”, een soort van vier- 
^ kante theekoepel, maar die sinds geruimen tijd verdwenen is. 
Thans is, noch in de nabijheid der stad, noch verder op, eene pu¬ 
blieke gelegenheid, die het doel van een uitgang zou kunnen zijn. 
Het spreekt van zelf, dat, indien de lust en behoefte om naar buiten 
te gaan grooter waren, daartoe de gelegenheid ook wel zou worden 
gevonden of gemaakt, maar de behoefte schijnt zeer gering te zijn. Er 
zijn b. v. volwassen meisjes, die nog nooit de buitengoederen haars 
vaders hebben gezien, ofschoon daartoe de gelegenheid toch voor de 
hand zou liggen. Hem, die uit Nederland komt, waar buitenpartijtjes 
tot de geliefkoosde uitspanningen behooren, valt dit vreemd op; en bij 
hem rijst de vraag, of niet wat meer beweging van het vrouwelijk per- 
^ soneel in de lucht, zij het dan ook met eenig gevaar voor de blanke 
gelaatskleur, een voordeel voor de ontwikkeling van een krachtig gestel 
zou opleveren. 
In huis valt natuurlijk voor de Curagaosche huismoeders hetzelfde te 
