124 
QUELQUES ANCIENS FIEFS 
Otto, Cornes Durachiensis, allodium suum de Aleym Sancto- 
Trudoni, impeditum quidem, pro anima sud tradidit„ quod 
qravihus expensis Ecclesiœ tandem liherum ab omnibus hæ- 
redihus y eorum venerabili Henrico secundo Leodiensi Epis- 
copo, obtinuit. Huic donationi, contra suam ipsius sponsionem, 
postmodum Arnulphus nepos meus bonum nostrum invasif : 
et licet indè ab Episcopo excommunicatus, ab incœplo désis¬ 
té re noluit. Sentiens igitur qravibus nostris damnis eum ab 
intentione sud non posse averti y et Ecclesiam jam pridem ejus 
incommoditatibus vexatam, ad id nequaquam suffcere ; me 
medium opposui, etprœdia ad ejus Ahbatiœ pertinentia, scilicet 
Haies et JVelbehem , facta publicd et liberâ commutatione 
coram fratribus et fidelibus nostris, ad usus prœbendœ Fra- 
trum transtuliy et id quod impeditum erat ab . mihi retinui 
conveniens. Itaque nepotem meum, maximo meo labore et ex¬ 
pensis ad hoc perduxi, ut publicè exfestucato et libero nobis 
allodio nostro reddito, ab excommunicatione absolutus, in Capi- 
tulo nostro veniret, veniampeteret, emendationempromitteret. 
Ea ergo, quia sincero animo et communi utilitatis studio 
egirnus, et tantum laboris assumpsimus, ut mihi in vitd med 
de Allodio Aleym canonicè et libéré uti liceat, et fratribus de 
Haies et TVelbekem cum suis appendiciis quidquid est utilita¬ 
tis proficiat. Post obitum vero meum et eleemosyna fratris mei 
et cum melioratione, si quid meliorare potero, ad usus fra- 
trum cédât, et suce essor meus ad jura suce Abbatiœ antiqui- 
tùs constituta se conférât . Huic commutationi et constitutioni 
testes idonei interfuerunt quorum nomina subter annotavimus. 
Enqelherius Prior, Balduinus, Hubet'tus, Eboldus , Libuinus , 
