156 
QUELQUES ANCIENS FIEFS 
une donation de sa dime de Hottines à l’abbaye de Flône , 
comme nous l’apprenons de la charte suivante : 
IN NOMINE SANCTÆ ET INDIVIDUÆ TRINITATIS. 
Saiicti me docuerunt, Ecclesiœ videlicet ministri ac Dei 
sacerdotesy quia, sicut aqua extinguit ignem, ita eleemosyna 
delet peccatum. 
Ea propter ego Cono, Dei gratiâ Cornes de Duras } pressenti 
scripto tàm futuris quàm prœsentibus notum facio medietatem 
decimœ, quœ ad me spectat, agrorum ad Curtem de Hottinne , 
quœ Flonensis Ecclesiœ est, pertinentium, astipulante Domino 
Ægidio fratre meo, in eleemosynam B. Mattlnœo me tradi- 
disse. Istam inquam eleemosynam jàm dictœ Ecclesiœ légitimé 
tradidi, tradendoque ad altare B. Matthœi propriâ manu de- 
tld i, oh salutem animarum patris înei ac matris et omnium 
antecessorum meorum,oh remissionempeccatorum nostrorum, 
fratrum videlicet meorum ac sororum. 
Fateor insuper, eam medietatem decimœ prœdictœ Curtis, 
quœ mei juris erat, et prati et animalium in Curte commo- 
rantium, jàm dictœ Ecclesiœ me dudùm dedisse. Tandem to~ 
tins terrœ cultœ vel incultœ quœ ad Curtem de Hottine attinet, 
medietatem decimœ Flonensi Ecclesiœ possidendam tradidi, 
et sigilli mei impressione confîrmavi. Siquis autem super hdc 
eleemosyna de inceps sœpefatam Ecclesiam molestaverit, con- 
tradicensve aliquam calumpniam ei tulerit, Paradisi nequa- 
quàm recipiat gaudium, sed cum traditore Judâ ignem pa- 
