174 
QUELQUES ANCIENS FIEFS 
montibus et val lis, magnam et minutant, citrà Mosam, ut 
prœdictum est, tàm in propriis mets agricultuns, pratis, 
vineis, novalibus, siqua sunt vel fient, et omnibus aliis, de 
quibus decimœ de jure dantur, quant in aliorum liominum 
infrà ipsam décimâtionem manentium culturis et cœteris pos- 
sessionibus, de quibus décima datur,pro quadraginta marcis 
Leodiensis monetœ Abbati Flonensi et ipsius Ecclesiæ obligavi. 
îta quod fructus dictœ decimœ pro remedio animœ meœ et 
antecessorum meorum ipsaEcclesiapercipiet, quamdiù dut abit 
obligatio memorata. Istud autem non prœtermittendum , déci¬ 
mant, quant teneo ultra Sglvant,ab hoc contracta esse exceptant. 
lYec poterit Ecclesia Flonensi s, occasione istius obhgationis, 
ultra Sylvam, quœ inter Avihuet et Clarummontem, quicquam 
exigere,nisi postmodum acquisierit, vel ea, à quibus ante obli- 
gationem factam jus suum dignoscitur habuisse. Contractas 
autem prœlibatus ita ordinatus est, quod si prœdicta décima 
ad festum B. Remigii competenter redempta non fuerit, non 
poterit diredimi usquè ad aliud festum S. Remigii sequens ; 
sed fructus ejusdem decimœ eodem anno Ecclesia recipiet 
absolutè. 
Ego autem ad opus Abbatis et Ecclesiæ Flonensis, in manu 
nobilis viri et militis, cognati mei, Domini de Rochefort sœ- 
pedictam décimant reportavi. Beindè ipse et ego, consensu 
pari, ad opus dictorum Abbatis et Ecclesiæ, in manu vene- 
rabilis Johannis Leodiensis Episcopi, sub forma prœdicta 
reportavimus. ïpse vero Dominas Episcopus Domino bredei ico 
abbati Flonensi ad opus Ecclesiæ suœ reddidit, nobis prœ- 
sentibus, sub forma memorata. Prœsentibus etiam A. abbate 
