CODEX DIPLOMATICUS. 
213 
\itlo respondeant, salvo jure tam archidiaconi quàm episcopi, ibidem constituât, 
et præbendam, unde honestè vivere possint, de eisdem Ecclesiis eis dividat, re- 
liquum vero cédât in usus monachorum : Hoc autem factum est, concedentibus et 
assensum præbentibus dilectis filiis nostris Alexandro præposito , et Petro , earum- 
dem Ecclesiarum archidiaconis. Ut autem hoc ratum et inconvulsum perma- 
neat, decrevimus super boe cartam fieri et sigillo nostro annotari : Siqua vero ec- 
clesiastica sæcularisve persona huic nostræ sanctioni temerè contraire temptaverit, 
perpetuo anathemate feriatur, et æternis suppliciis deputetur. Hujus rei testes 
sunt Alexander præpositus, Amalricus, Petrus archidiaconi, magister Balduinus, 
magister Jocelinus, magister Winemarus : ex parte beali Remigii Odo abbas, 
Hugo prior, Wido præpositus. Richardus. Acta sunt hæc ab incarnatione domi- 
nicâ anno M 0 C o XL 0 YII° episcopatûs sui 111° ( Inferiiis dependebat sigillum.) 
3 . 
Alexander Papa III tius libertatem et personatus Ecclesiæ Meerssensis 
ejusque canonicatus, in usus monachorum conversos corroborât, 
possessiones, jura et privilégia à summis Pontificibus, Regibus et 
Principibus eidem concessa enumerat atque confirmât. Anno 1178. 
Alexander épis copus , servus servorum Dei : Dilectis filiis Petro ahbati mo- 
nasterii S“ Remigii ejusque fratribus tàm præsentibus quàm futuris, re- 
gularem vitàm professis in P'P' M ; 
Cùm de sanctæ religionis observantià et décor Domûs Domini et certa salus 
proveniat animarum, ab officio aposlolatûs nostri requiritur et plantare ubi non 
fuerat, et plantam apostolicæ provisionis munimine conservare : Eo propter, di- 
lecti in Domino filii , vestris justis postulationibus grato concurrentes assensu, 
ad exemplar bonæ memoriæ Innocentii Papæ, libertatem Ecclesiæ de Mersnâ ad 
monasterium B u Remigii pertinentis, ab Alexandro quondam Leodiensi episcopo 
concessam, et ab Hermanno ejus archidiacono et fratribus suis laudatam atque 
firmatam præsentis scripti pagina roboramus, et futuris temporibus inconvul- 
sam manere decernimus, ut videlicet tàm in præpositurâ quàm in canoniis,de- 
cedentibus clericis,qui præfatæ Ecclesiæ bénéficia possident, juxtà providentiara 
