torem celeriter decrescere scimus; Filices in locis tam aridis numerosas esse nemo exspecta¬ 
bit, sed nullam rationem invenire possum, cur Synanthereae in deserto tantummodo 14 p. 
C. vegetationis exhibeant loco 21 p. C., et cur Valerianeae in reliqua Chile numerosae, et 
Eubiaceae in zona torrida frequentes, unicam modo speciem mihi obtulerint. Nec minus 
singularis defectus omnium Orchidearum, omnium Myrtacearum, Ehamnearum, Saxifragearum 
(Escalloniae in Chile frequentes sunt), Tropaeolearum mihi videtur. Multa genera, speciebus 
numerosis in Chile insignia, ne unam quidem speciem in deserto exhibent, ut Mutisia et Ca¬ 
lium ; alia modo unam alteramve, uti Calceolaria, Berberis, Acaena. Genera speciebus multis 
in deserto excellentia sunt: Adesmia (12 species), Senecio (11), Cristaria (10), Calandrinia (10), 
Eritrichum (9), Oxalis (8), Echinocactus (7), Alona (7). (In flora Chilensi jam cl. Gayo 
113 Seneciones, 65 Adesmiae, 50 Calandriniae, 41 Oxalides, 40 Baccharides, 39 Calceolariae, 
34 Valerianae, 32 Chloraeae innotuerunt). Propinquitatem zonae torridae inprimis Cleome, 
Krameria, Dinemandra, Zuccagnia, Stevia, Ipomaea, Nama, Coldenia, Dicliptera, Croton, Pit- 
cairnia, Tillandsia indicant. 
In flora deserti Atacamensis tres regiones distinguere debemus, nempe litoralem , pa- 
posanam , et illam interioris deserti. Plantae litorales nunquam late a mari vagantur, partes 
salinas seu aeris seu soli certumque humorem quaerentes. Nomine regionis paposanae de¬ 
clive montium litoralium inter Pan de azucar 26°8' lat. mer. et Miguel Diaz 24°36' com¬ 
prehendo, ubi in elevatione 500 ad 1000 pedum supra mare per novem anni menses nebulae 
frequentes pendent pluviaeque tenues cadunt, quas Hispani „garruga“ vocant, non modo fon- 
ticulas frequentes in vallibus angustis, sed etiam vegetationem satis divitem inter rupes pro¬ 
creantes. Sed singulare admodum est, quod neque ad boream hujus regionis, neque ad aus¬ 
trum, ubi conditiones physicae orae eaedem videntur, montes litoris aequo nebularum et plu¬ 
viarum beneficio, et quod inde pendet aquis et vegetatione gaudent. ' Tertia regio partes in¬ 
teriores deserti amplectitur et plantas vel in lapidosis aridis et in detritu rupium, vel ad pu¬ 
teos paucosve rivulos, vel ad marginem ingentium lacuum vel paludum semisiccorum et sale 
repletorum crescentes exhibet; etiam andina vocari potest, propterea quod omnia haec loca 
jam magnam supra mare elevationem habent. Solum enim sensim sensimque ex abrupto de¬ 
clivi litorali usque ad altitudinem 10,000 vel 12000 pedum ascendit, et in ea altitudine per tres 
fere gradus longitudinis permanet donec sensim in valles provinciarum Catamarca et Salta de¬ 
cidit. Tn hoc immenso spatio nullum montium tractum, nullas valles profundas, nec longi¬ 
tudinales nec transversales, nullas portas, ut in Alpibus, Pyrenaeis, in Andibus australioribus 
invenis ; per omnes directiones tibi ire liceret si aqua et pabulum mulis necessarium adesset, 
inter montes plerumque conicos solitarios vel confertos viam ad libitum eligenti. Neque dif¬ 
ferentia in constitutione telluris geologica est inter partem litoralem et centralem. At re¬ 
giones botanicae, saltem in parte boreali deserti, valde distinctae sunt, fascia longitudinalis 
nempe satis lata, omni vegetatione expers, regionem interiorem a litorali dividit. In via, quae 
de Botijas ad Imilac conducit, per 25 leucas nullum plantarum vestigium inveniri mihi relatum 
est, idque libenter credo, propterea quod ipse inter Cachinal de la Sierra et Aqua de Profetas 
per spatium 10 leucarum omnino nullam plantam vidi. Versus meridiem vero regio tertia 
nostra cum regione litorali sese ex parte miscet, tum quod vapores e mari surgentes partim 
per valles latas de Tartal, Pan de Azucar et praecipue Salado dictas in interiora penetrant, 
1 * 
