NONCIATURE 
22 
esse commodum landtsgrayio Ilassiae 1 ipsum audire, liabere enim 
in mandatis a summo pontifice, quae ipsi cuperet exponere; cum- 
que accessissent cancellarium, ille yoluit quod tantum unus solus 
ad ipsum yeniret, timens fortasse intimationem, quae dixit se signi- 
ficaturum. Et circa prandium venerunt ipsius consiliarii, qui dixe- 
runt se misses ad videndum quid placeret; et quia D. landtsgrayius 
existimaret ilia talia esse qualia hesterno die reyerentia sua illus¬ 
trissime) duci Saxoniae electori exposuisset, quae celsitudo sua retu- 
lisset ad omnes confoederatos, propterea ipsi landtsgrayio cum 
consilio suorum yideri non esse opus ea apud dominationem suam 
iilustrissimam repetere, praesertim cum dominatio sua illustrissima 
nihil aliud statuit super hujusmodi materia respondere, C|uam quod 
dux Saxoniae, elector omnium confoederatorum, nomine respon- 
deret, a cjuibus ne latum quidem unguem esset discëssurum. Si yero 
privatim quid yellet ultra ea, quae duci exposuisset, ad id audiendum 
se paratum faciens oblationes. Ad quae R. D. nuntius respondit, 
cjuocl clesiderabat exponere ipsi quaedam, quae habebat in commissis 
ipsi personaliter exponendi, quae fere tangerent eamdem materiam, 
super qua egisset cum duce Saxoniae; super qua tametsi statuisset 
niliil aliud respondere, quam quod dux Saxoniae esset responsu- 
rus, tamen pro debito sui officii desiderare ipsi personaliter loqui. 
Et cum, multis bine inde dictis, ipsi saepius rediissent, semper excu- 
sarunt quominus posset dare auclientiam, partim quia esset oceu- 
patus, partim quia nollet aliud respondere quam dux Saxoniae 
elector. Cum autem R. D. nuntius ipsis dixisset se habere breyia 
seu literas SS. Domini nostri papae ad ipsorum dominum, et quae- 
siyisset si ipsi haberent mandatum illas recipiendi, dixerunt quod 
non, sed quod yiderent si placeret ipsorum domino, quod illas re- 
ciperent yel non; sed non redierunt. Cumque ex occasione R. D. 
nuntius dixisset se putare principem eorum esse studiosum commu- 
nis boni, responderunt id plane sibi persuadere debere, nam ita 
1 Philippe, dit le magnanime, avait signé avec les autres princes protestans la ligue de 
Smalkalde. 
