DE L’ÉVÊQUE D’ACOUI. 
25 
tea statim die sequenti etiam ipsum expedirent. Ad quae R. D. nun- 
tius dixit, quod sperabat, quod postquam tamdiu consultarent , 
responsum esset tanto melius. Super quibus ille dixit se profecto 
maxime desiderare, quod fieret concordia ecclesiae; xerum se non 
xidere quomodo possent xenire ad lioc concilium, ad quod xenirent 
cum maximis praejudiciis, quia pars et adxersarii essent futuri judi¬ 
ces, tum etiam fore xalde periculosum ire Mantuam : cum enim Lu- 
therum per duo milliaria duxissent extra suam patriam, fere ilium 
perdidisse; quid futurum esset, si ducerent Mantuam usque. Ad quae 
R. D. nuntius pauca respondit : quantum ad judices, quod xenirent 
ad concilium, et ibi statueretur qui essent futuri judices; quantum 
autem ad locum, se nunquam legisse quod in loco, ubi orta esset 
controxersia, fuisset celebratum concilium, sed bene contra, ut in ac- 
tibus apostolorum, orta Antiochiae dissensione super ceremonialibus , 
fuit decisum Hierosolymis et non Antiochiae. Post quae ilie discessit. 
)) Eodem die R. D. nuntius liabuit in coena oratorem caesareae 
majestatis, sed multum sero, quia erat secunda hora noctis, prius- 
quam potuisset redire ex conxentu, ubi erat ab hora secunda. 
Martius 1537. 
» Die joxis prima mensis martii xenit ad R. D. nuntium quidam 
qui per xx annos fuerat haereticus, et petiit absoîutionem, dicens 
se xi fuisse pertractum ad ipsorum haeresim ; quam libenter illi con- 
cessit, et imposuit poenitentiam. 
)) Die xeneris ij a misit cancellarius ducis electoris ad R. D. nun¬ 
tium, dicendo quod infra horam ipsi xellet alFerre responsum, et xe¬ 
nit ad stufam rexerendissimae dominationis suae, una cum cancellario 
Landtsgraxii et tribus aliis cancellariis aliorum principum, et dixit 
ipsos esse missos nomine omnium principum, statuum et cixitatum con- 
foederatorum in causa religionis, ad dandum responsum, excusando 
quod xoluissent prius dedisse responsum, xerum quia super arduis- 
simis negotiis fuissent impediti ad respondendum oratori caesareae 
Tom. XII. 4 
