NONCIATURE 
suo omnino facturum. Deinde petentes se commendari SS. domino 
nostro, abierunt. Eo die aliquanto post yenit rector uniyersitatis cum 
membris ejusdem, et fecerunt magnam lamentationem de arcbie- 
piscopo , qui yalde exorbitans monitorium contra rectorem de- 
creyisset ad habendum ab eis quemdam incarceratum , qui erat 
membrum uniyersitatis. Super quibus multis bine inde ailegatis, et 
promisso quod faceret officium, et si esset possibile concordaret, uti 
etiam ipsi petebant, fecit iliis etiam intimationem conciiii in forma 
adhortando etc., quod pro solita suae uniyersitatis prudentia si 
aliquid ad concilium referre yellent, illud pararent, etc.; ad quod 
responderunt sibi jucundissimam esse eam yoluntatem SS. domini 
nostri, et esse hoc institutum perquam necessarium, se consulturos 
desuper, et in reditu daturos esse responsum. Quia vero R. D. nun- 
tius ibidem inyenit res suas, quas miserat ex Herbipoli, et voluit as- 
cendere Rhenum, dimisit iterum sarcinas, et reliquit magnam partem 
apud D. doctorem Jo. Hillebrant alias Frisium , babitantem Coloniae 
cum D. Arnoldo Bocbolt; scripsit ad archiepiscopum Trevirensem, 
significando ipsi suinn adyentum, item archidiacono Condrosii, et 
quia die praecedenti scripsit ad archiepiscopum Coloniensem, quod 
eo yespere sperabat esse cum eo postprandium, scripsit ad cardinalem 
Leodiensem. Solutis ibidem omnibus nomine archiepiscopi per sigil- 
liferum, quae ascendebant ad magnam siimmam, quia omnia erant 
yalde cara, ascendit yersus B on nam, quae aberat quatuor milliaribus, 
quae cum hilaritate fecimus , cjuia est amoenissimum iter ad ripam 
Rlieni. Appropinquantibus oppidum, yenit obyiam nomine arebie- 
piscopi dominus cornes de Seyenbergen coadjutor cum aliquot equi- 
tibus, inter quos erat cancellarius archiepiscopi et schoîasticus sancti 
Gereonis consiliarius, qui fecit xerba congratulationis etexcusationis, 
quod non longius venerat obyiam , quia semel fuerant in itinere, 
et tune intelligebant eumdem eo die non venturum, quia habuerat 
hospites consules civitatis , adventum ejus esse gratissimum et diu 
exspectatum cum desiderio magno, principem yel hodie vel cras ad 
ipsum yenturum, quod totum poneret in ejus arbitrio ; cpiae ille 
