CONTRA LUTÏIERUM. 
o 
» Quamvis omnes omnino Christiani ad fidei et sacrae doctrinae 
defensionem, Christo, cui nomen dederimt et cujus sacramento li- 
gantur, sint adstricti, ad id tamen obligations esse constat, quos 
sacra theologiae professio specialius stringit. Istos enim oportet esse 
potentes in opéré etsermone , ut per sacram doctrinam contradicentes 
redarguant, et pro domo Israël se murum opponant. Hinc est quod 
nos huic debito pro viribus satisfacere cupientes, anno superiore librum 
quemdam fratris Martini Lutheri, doctoris, ut dicitur, universitatis 
Wittembergensis, qui prima facie nobis visus fuit scandaîosus et 
Christi ecclesiae noxius, curavimus, quantum in nobis fuit, ne in 
nostra universitate publiée venderetur. Yerum cum experientia com- 
perissemus istud adhuc satis non esse, sed librum et auctorem ejus 
multos baberi fautores et defensores, asserentes hujus libri doctrinam 
vere esse cbristianam, quorum suasu et auctoritate multi ex simpli- 
cioribus ipsum librum cupidius ampSectuntur, et a sinceritate, quae 
in Cliristo est, avertuntur 1 , visum est nobis necessarium nos tram 
adhibere censuram. 
v Itaque supradictum librum complectentem conclusiones nona- 
1 Jam ab anno 1517, coeperat Lutherus, occasione indulgentiarum a Leone X concessarum, 
novarum opinionum semina spargere. Per conciones et theses continuo pejora divulgabat, ita 
ut brevi magna animorum divisio non tantum Germaniam sed et Belgium nostrum divexaverit. 
Erat autem Lutherus monachus Augustinianus, reformatae illius eongregationis de observantia 
seu eongregationis saxonicae dictae, cujus alumni anno 1513 , Antverpiam advenerant, et in hac 
civitate (frustra reluctante capitulo ecclesiae B. Mariae virginis) sedem fixerunt, prout Iatius 
enarrat Diercxsens , Antverpia Christo nascens et crescens , tom. ÎII, p, 279 et seqq. 
Antverpiensium Augustinianorum Prior unice adamabat Lutherum , ejusque olim discipulus 
fuerat, ut testatur Erasmus in responso 3 , Kal. junii 1519 Lovanii dato ad ipsum Lutherum , 
qui Erasmum ob magnam erudilionis famam sibi concdiare cupiebat, eumque 5 Kal. aprilis 
literis adierat. Nullo sermone consequi queam, scribit Erasmus ad Lutherum, quas tragoedias 
hic excitarint tui libelli : ne adhuc quidern ex animis istorum revellipotest falsissima suspicio, qua 
putant , tuas lucubrationes meis auxiliis esse scriptas , meque hujus factionis , ut vacant , vexilli- 
ferum esse.... Hujus inali virus a paucis ortum , in plures serpsit , adeo ut magna pars hujus 
Academiae non infrequentis , ejus morbi contagio lymphata ferretur. Testatus sum te mihi igno- 
tissimum esse , libros tuos nondum esse lectos ; proinde nec improbars quicquam, nec probare. Tan¬ 
tum admonui , ne libris tuis nondum lectis ad populum tam odiose vociferarentur ; id ipsorum 
referre quorum judicium oporleret esse gravissimum. 
Tragoedias inprimis Antverpiae excitaverat ille Prior Augustinianorum, Jacobus Praepusitus, 
