CONTRA LUTHERUM. 
>■» 
/ 
an sic etiam velles confteri, conteri , poenitere. Quod si te non ita 
invenis, jam scito te non ex amore justitiae , sed consuetudine et ti¬ 
moré praecepti poenitere. 
» Item, quod fides, qua creditur verbum Christi verum : Quod- 
cumque solveris, etc., magis requiritur in absolutione sacramentali 
quam contritio : et ipsa sola satis est, quidquid sit de contritione. 
Tantum, inquit, habes , quantum credis. Àddens : imo estoper im- 
possihile, quod confessas non sis contritus, aut sacerdos non serio 
sedjoco ahsolvat ; si tamen credat se absolutum, verissime est abso- 
lutus. Et infra dicit : Quare magis est a confit ente requirendum, an 
credat se absolvi, quam an sit vere contritus. Idem expresse dicit de 
accessuro ad venerabile sacramentum eucharistiae, in sermone de 
eucharistia. 
» Improbat etiam modum examinandi conscientiam, contra cap. 
Quempoeni., et canonem concilii generalis in cap. Omnis utriusque 
sexus, de poenitentia et remissione. 
» Circa confessionem : Non sunt conftenda omnia mortalia, quia 
impossibile est , ut omnia mortalia cognoscas. Ad impossibile autem 
nemo obligatur. Addens, quod solum manifesta mortaliain primitiva ec- 
clesia confitebantur, juxta illud apostoli : Manifesta sunt opéra 
carnis. 
» Et de acedia dicit : Nescio an sit vitium conftendum. Credo 
quod. non, quia est spiritualis defectus, Deo soli, qui etsolus ibi me- 
deripotest, aperiendus. 
)) Item alibi dicit : Et si non sit necessarium coîifteri sacerdoti , 
si fratrem non excusaveris accusatum, foedatum falso testimonio, 
oppressum adulatione vel detractione , forte contentas quod tu non 
ea feceris; certe coram Deo argueris reus tam impii silentii et 
male otiantis linguae , quae in liane fratris tui necessitatem tibi 
data est. 
)) Circa satisfactionem vero dicit, quod nullam poenam exigit Deus 
remissa culpa, quam sacerdos possit tollere vel minuere; quia talis 
poena secundum divinam justitiam débita, nulla est, aut si aliqua 
