12 
ACTA ANNO 1519 
diffundens, impune errare et alios in perniciosissimos errores trahere 
impune sinitur. 
» Vos certe bene ac laudabiliter facitis, quod pestiferis hominis 
dogmatibus ( quantum in vobis est) obviam itis , doctrinalis condem- 
nationis antidotum iîiis opponendo, ne illius errata etiam vos invol- 
van t , neverei sitis apud Dominum animarum, quae occasione perversae 
ejus doctrinae pereunt, quemadmodum fieret, nisi ejusdem doctrinae 
falsitatem ac perniciem censura vestra ac veritatis manifestatione 
monstraretis, juxta iilud Salvatoris : Oui non est mecnm, contra me 
est, et qui non colligit me cum , spargit. 
» Sed iilud in primis providere debetis , ut in condemnatione per 
vos publicanda nullum verbum aliter ponatur, quam ab ipso auctore 
sit scriptum, veluti in articulo Girca vero satisfactionem pro immu- 
tare seu mutare scriptum est imitare jus divinum, errore (ut credo) 
scriptoris, quasi homo ne divina quidem auctoritate fretus tollere 
posset obligationem de jure divino et natura ortam, nec unquam va- 
leret dispensatio in votis, juramentis, et aliis ex quacumque causa 
reïaxativa obligationis contractae , quod manifeste falsum est, et omni 
ecclesiae constitution! contrarium. 
a Non scribo nunc plura propter occupationes maximas.Det Deus, 
utbrevi cum dignationibus vestris de bis et aliis praesens latins con- 
ferre possim. ïnterea tamen non omittam fidei laboranti succurrere in 
his, quae istis malignis temporibus per me fieri ac procurari poterunt.» 
Vii. 
Adriani itaque auctoritate munita, in publicum prolata est censura. 
Neque ea Erasmo quidem displicuisse visa est, ut coîligitur ex ipsius 
epistola theologis Lovaniensibus ex Ànderlaco mense junio, ut ap- 
paret, anni 1521 scripta 2 . 
Eo praesertim tempore, quo censura in lucem prodiit, Erasmo cum 
1 In sua responsione acl Articulos damnatos, Lutherus haec Adriani verba laudat. 
- Erasmi opp., tom. 111, part. 1 , p. 673. 
