CONTRA LUTHERUM. 
15 
aliquibus theologorum Lovaniensium contentiones multae et magnae 
erant; arbitrabantur enim ilium Lutbero favere l . Inter cloctores Lo- 
vanienses erat Nicolaus Egmundanus, qui in scholis et in templis, 
quum de Lutbero ageret, Erasmum etiam vehementius insectabatur. 
De illo Erasmus conqueritur in epistoîa ad academiae rectorem Gods- 
chalcum Rosemundanum die 18 octobris 1520 scripta : a Numquam 
probavi, inquit 2 , nec probaturus sum quemquam sic clamoribus 
apud populum opprimi, priusquam libri sint lecti et excussi, prius- 
quam admonitus sit qui errât, priusquam redargutus sit argumentis 
et sacrae scripturae testimoniis.... Admonui ut primum diligenter le- 
gerentur scripta Lutheri, deinde libris editis ac disputationibus refel- 
lerentur, et omissis contentionibus, veritati consuleretur, nec populus 
ad hujus fabulae theatrum admitteretur.... Nec opinor aliud sensisse 
cardinalem Dertusensem , qui jubet illidoctrinaliter obsisti, boc est, 
non clamoribus seditiosis, sed doctrinae sacrae praesidiis opprimi, si 
sanari nolit aut nonpossit. n Quod censura Lovaniensis satis moderata 
sit, id Erasmus Adriano adscribit in epistoîa apud Friburgum 11 
martii 1531 ad Matthiam Kretzerum data 3 . 
Inter eas cum theologis nostris contentiones Erasmus mense junio 
1520 videtur sCripsisse Melancbthoni epistolam, in qua dicit sibi mire 
placuisse responsionem Lutheri adversus condemnationem Coîonien- 
sem et Lovaniensem. Quis non mirabitur mobile et anxium Erasmi 
ingenium, quum audierit hominem in eadem epistoîa dicentem : 
Qui favenl Luthero, favent vero ferme boni omnes, relient ilium 
quaedam civilius ac moderatius scripsisse. Sed idnunc admonere sé¬ 
rum est. Video rem ad seditionem tendere. Precor, ut res cédât in qlo- 
riam Christi... Commendahis me I). Luthero, ut amicis tuis omnibus 4 ? 
1 Alteram typis paro disquisitionem de iis quae inter Erasmum et Academiam Lovaniensem 
acta fuerunt. — Erasmus in suis literis ad arcliiepiscopum Moguntinum et aliis in locis de causa 
Lutheri temere admodum locutus est; Lutheranorum heresi adliaerere tamen noluit, adeo ut 
sibi infensissimum Lulherum tandem fuerit expertus. 
2 Opp., tom. III, part. 1., p. S87. 
3 Ibid ., part. 2, p. 1361. 
4 Exstat epistoîa apud Bretschneider, Corpus reformatorum, Haiis Saxonurn, 1834, tom. I, 
p. 204 , qui tomus primus est operum Philippi Melanchthonis. 
