CONTRA LUTHERUM. 
19 
Xïï. 
Magistri sui in scribendo acerbitatem studiosissime imitabantur 
discipuli et asseciae. Exemple sit anonymi Lutherani Epistola de 
magistris nostris Lovaniensibus, quot et quales sint, quibiis debemus 
magistralem illam damnalionem Lutlierianam, Udalricho Zuinglio, 
apud Tigurinos concionatori, mense aprili, anno 1518, immo 1520, 
scripta \ « Pudor obstat, optirne mi Zinii (inquit anonymus ), quo 
minus tibi perscribam, quae non pudet hic designare quosdam theo- 
logos, absque persona, tam stulta, ut nullus histrio , quantumvis 
impudens, ausit similia facere personatus. Hujus fabulae 2 praeci- 
puas agit partes Joan. Briardus Athensis, homo vix bipedalis, sed 
idem fucatissimus simul et virulentissimus 3 .... Hic cum sit senicuius 
et semper abundet pessimis humoribus, qui nunc pedes, nunc 
latera, aliquando etiam caput obsident, tamen medicum habet 
Joannem Winckel, juvenem egregie indoctum 4 , sed sibi ob divitias 
ad insaniam usque placentem, praeterea nihilominus lingua syco- 
phantica , quam sit Athensis ipse, qui nihil est nisi venenum merum. 
Is hominem ex insano facit insaniorem. Sunt et praeter alios insti- 
gatores non paucos, duo praecipui M. N. Jacobus Latomus, qui ex 
infima fece et collegiaticis pediculis, ubi emersit ad notitiam reve- 
rendiss. card. de Croy, cujus optimam indolem suo morbo, hoc est 
suis naeniis sophisticis, in quibus bonam parlera vitae perdidit, in- 
Eilftes Bandchen zur Perthes’schen Ausgabe , oder erstes Supplement-Bandc/ien. Mainz , 1827. 
Alter hujus iibelli titulus est : Nachlese uns D v Martin Luthers Scliriften. 
1 Apud Schelhornium, Amoenitates literariae, tom, I, p. 248-261. 
2 Censuram scilicet, a Lovaniensibus in Lutherum latam , fabulam vocat. 
3 Hune academiae nostrae cancellarium virum incomparabili doctrina et rara humanitate 
praeditum, omnibus laudatissimum et tamen numquam satis laudatum , praedicat Erasmus in 
epistolis Cutberto Tonstallo et Martine Dorpio scriptis. Cfr. Erasmi Opp., tom. III, p. 288 et 
1808, et Valerii Ândreae Fast. acad. , p. 97. 
4 Indicat Joannem a Winckele, civem Lovaniensem, artium et medicinae doctorem insi- 
gnem, verae pietatis et publicae utilitatis cultorem perpetuum , prout habet sepulchralis in- 
scriptio memoriae ipsius cousecrata in ecclesia D. Pétri Lovanii. Winckelium ejusque patrem 
fundatores agnoscit collegium Winkelianum. Cfr. Valerii Andreae op. cit., p. 281 et 299. 
