APPENDICES. 
0 / 
Mane caput, seraque et qua se nocte receptat, 
Esse (ledit, sanctumque omni jus dicere terra; 
Regalique nepos splendens diademate, magnus 
Fernandus, quem régna superba Bohemica regem 
Hungaricumque solum et duri venerantur Eoi. 
Quattuor et sancto concordes pectore, neptes, 
Quarum sacra manu très nunc quoque sceptra gubernant, 
Quarta (sed haec Dano fuerat concredita régi) 
Sic pietas coelo grata est, praelata beatis 
Nunc animis, solio micat immortalis in aureo. 
Vita mihi in curis variisque laboribus acta est, 
Et nusquam instabili fortuna volubilis orbe 
Visa magis lusisse, velut me ex omnibus unam 
Impeteret, nostrae sive ultima tempora vitae 
Inspectes, mediamve aetatem, aut tempora prima 
Quom primum e tepidis prorepsi parvula cunis. 
Irrequieta férus miscebat praelia Mavors. 
Huic asper Lodoïcus in arma ruebat, aperto 
Procedens campo. Pater bine stetit Æmylianus, 
Saevaque luctifera spargebat vulnera dextra, 
Quom pater Altitonans nimium fera praelia et iras 
Perlaesus, tandem ut moesto succurreret orbi, 
Auxilium statuit me afflictis ponere rebus. 
Vix dum Parca mihi ternos bene neverat annos, 
Et procul a patria ad sponsalia jura vocavit 
Sanctus Hymen, Francasque ornavit honore per urbes, 
Ceu mihi vir quondam Lodoïci fîlius esset 
Carolus, octavo id nomen cui contigit. Illic 
Longa inora est, at non unquam res pacta lidesque 
Firma fuit. Belgas (ita sors) remeavimus urbeis, 
Quom nundurn mea bis septenos viderat annos 
Ætas. Hic tranquillae iterum mox causa quietis 
Ipsa fui, nec me proprii movere dolores, 
Publica quin nostris praeferrem lucra querelis 
Placaremque piis monitis precibusque parentem, 
Conciliansque patrem Carlo, Carlumque parenti, 
Sic tamen Arthesium ut cédât, Borgundaque régna. 
Mox vero, ut tria lustra dédit Deus, ad nova ducor 
Connubia; Hispano veni gratissima régi. 
Jungilnur. Ipsa Yenus nostris gavisa hymeneis, 
Fausta favet gratos tbalamos praesensque fréquentât, 
Lodoïcus il. 
Anno 1481. 
Ànno 1491. 
Carolus VIII. 
Anno 1495. 
Tom. XIV. 
8 
