APPENDICES. 
Atque meo sua doua utero fecunda ministrat. 
En iterum invidere milii fata improba, nam vix 
Astra pater Titan per lais sena egerat axem, 
Quoin rapit, heu, mors saeva virum, aeternisque tenebris 
Includit properans. Sedfilia parva superstes, 
Pulchra quidem et nunquam redituri patris imago, 
Quae luctusque mihi (rehpr) miserosque dolores 
Leniret, patriisque liaeres succederet arvis, 
Mansit, at, heu, non ilia diu (fata impia!) mansit; 
Namque sequuta virum, vitae ipso in limine vitam 
Perdidit, et patria immixta est parva umbra teuebra. 
Ergo ut terna mihi est aestas et bruina peracta 
Sole sub occiduo, et justas prolique maritoque 
Exsolvi exequias, claro me Belgia plausu 
Excepit reducem, laetosque impendit honores. 
Hic mihi dulce fuit longum requiescere, sed non 
Lubrica me et nostrae Fortuna inimica quieti 
Sic patitur; vix nam binos consedimus annos 
Quom mox, septima vitae trieteride, ad oras 
Allobrogas me fata trahunt coelestia, forli 
Nupta duci, imperio communi ut sceptra tenerem. 
Et tenui, et placuit mihi vir, placuique vicissim 
Ipsa viro, et parili studio certabat uterque. 
At Fortuna ferox nimiumque rapacia fata 
Armata in nostrum semper caput, insolandam 
Hoc quoque tam charo viduarunt pectore, et atra , 
Dulcia, o, quam et clara onerarunt lumina nocte 
Et meperpetuo damnarunt perlida luctu! 
Nec satis hoc parvi mora temporis, et mihi frater 
(Ut nusquam nisi triste mihi mea fata parabant) 
Ante diem Hispanis cadit et tumulatur in oris. 
Hinc gemitus rursum et longae nova causa querelae, 
Hinc etiam mihi cura nova, et nova causa laboris : 
Quippe pater Caesar me régna ad Belgica rursum 
Devocat, etsolita suadet consistere terra. 
Tum vero mihi grata cohors populusque patresque 
Applaudunt redeunti, et laeto murmure coelum 
Omne sonat : pulchrisque urbs splendet festa triumphis. 
Hic sancti jura imperii venerandaque sceptra 
Dat pater ipse manu, tota adfirmante corona. 
Anxius et vigilem curamque et connnoda rerum 
