APPENDICES. 
Et milii Belgarum rursus moderamina rerum 
Jmponit, celerique volât per Atlantica classe 
Æquora, non longum, terrisque potitur amatis. 
Inde iterum auricomus rutilanti sydere Phoebus 
Ter prope, ter procul abfuerat, quom Carolus orbe 
Laetus ab Hispano redit, ut sacra tempora sacro 
Omet Aquisgrani antiqua diademate in urbe. 
Hic rursum nova pax milii pacta est. Anglia debet , 
Si norit mea dona, milii. Testabitur id rex 
Herricus, quem cuncta suo post sacramento 
Purpureum per legatum proceresque sacratos 
Firmantem, et post id concordia corda voventem, 
Bruga, quater ternos postmenses , Flandrica vidit, 
Inde corona sacrum ut cinxit romana capillum 
Caesaris , ille iterum, cbara ad sua régna revertens , 
Me jubet in sueta intrepidum persistere cura. 
Quid faceremus? Nil fas charo renegare nepoti, 
Nectamen baud sensi quanto in discrimine rerum 
Sisterer, et quantum in dubia versarer arena. 
Praecipue quando junctim illbinc Francicus hostis 
Irruat, atque bine Anglus amarus, tela paratus 
Et serere excusso longe fera ruinera nervo, 
Parte alia indomitum Gelrbi genus agmina jungant. 
Sed patrem Divumque bominumque in vota vocavi, 
lllius auxilio non unquam victa, nec usquam 
Me duce diminuit quisque sua régna nepoti. 
Quin contra, valida ipsa manu ingenioque potente 
Perdomui Frisiumque trucem et Trajectia bello 
Moenia, cum patulis urbs queis ea cingitur agris. 
Rura benigna adde et multis clara urbibus arva, 
Quae celeber curvo praeterfluit Issula fluxu. 
Omnia quae longe absenti dominoque nepotique 
Asserui, et clemens placida sub pace beavi. 
Pax mihi cura die fuit et mihi somnia noctq. 
Pacis amore dehinc Cameracum tendimus : illlnc 
Composai celebrem per saecula longa quietem. 
Et patriam et magno dedimus sua pignora régi 
Francisco, Ticinam etenim hic dum tendit ad urbem 
Et frustra Ausoniam, atque invitis vincere fatis 
Aggreditur, fidens animis; bene Caesaris armis 
Obrutus, et procul in terras devectus Hiberas, 
