14 
FRÈRE CORNEILLE 
Suaserat atque viri nullius amore vetari, 
325 Tauri complexu Minoys Pasiphe cupivit 
Et fratris nexum Juno lasciva petivit. 
Transeo majora quoniam pertransiit liora. 
Ecce deos quales veneraris, habesque sodales, 
Criminis auctores, incentores, monitores.— 
330 Judex inquit ad liaec : —Pro te tua supplicat aetas, 
Et nobis pietas procrastinat insila poenas. 
Sed sterili verbo quid tempora tendimus? Eece 
Quae jubeo duo sunt, quod placet illud âge, 
Aut sacra fer thura diis summis et sua jura, 
335 Aut exquisitis cruciatibus ipse peribis.— 
Maurus ait : — Tu littus aras, o praeses, et erras. 
Sperno tuas ex corde minas, carnes perituras 
In di tione tenes et lacerare vales ; 
Spiritus immunis evadit, eum neque punis; 
540 Christum jure colo, Diis ferre praecamina nolo, 
Cbristus amatorum dux est tutorque suorum, 
Spes miseris, coecis lux, medicina reis. 
Hic est qui lucem solari lampade ditat, 
Et speculo lunae terrorem noctis honorât ; 
345 Qui croceo flore ridentes purpurat ortos, 
Fronde nemus crispât, messe décorât agros. 
Hoc duce non franget me quaevis poena, nec anget 
Ignis vel gladius sed neque Lampadius. — 
Praesens in hiis frendens et zelo saucius irae, 
350 Ad nichil intendens quam sanctos ense ferire, 
Ulcisci dure tormentis quaerit acerbis 
Yim vocis mirae, nec verba refellere verbis. 
— Cesset, ait, Maure, blasphemia talis ab aure; 
Yox tua, vox stulta prompsit fantasmata multa, 
555 Nulla sulfulta ratione nec ordine culta. 
Subdere te disce diis summis et resipisce, 
Aut per eos, juro, te perdam scemate duro. — 
Sanctus ad id nil motus ait : — Cur tanta minaris, 
En doleo quod in hoc studio, praefecte, moraris; 
500 Ignivomas appone pyras, inferre dolorem 
Non poterunt, sed salvificum bradent michi rorem. 
Horridulas submitte feras, veluti statuisti ; 
545 Hortos. 
