16 
FRÈRE CORNEILLE 
Pro virtute pati, sacro jam fonte renati ; 
Non suis omentum, non intestina bidentum 
400 Non bovis arvinam, non thus carnemve caprinam 
Diis libando damus, sed Christo sanctificamus, 
Régi nempe poli cui parent orania soli. 
Dans bovis arvinam mentis capit ille ruinam. 
Dans sua membra. Deo nequit ille carere trophaeo, 
405 Vivet in aeternum gestans dyadema supernum, 
Per breve tormentum lucratus grande talentum : 
Saevit ad haec verba praefectus mente superba : 
— Hactenus erravi, dicens, quoniam toleravi 
Luctas istorum, satyras et probra deorum, 
410 Sperans dementes ad sacra reducere mentes, 
Sed nimis ancipitem cupiens decidere litem. 
Impero funestos bos quinquaginta scelestos, 
Foede seductos mox extra moenia ductos 
Vertice truncari, gladio sua colla secari. — 
415 Finis erat dictis. Placuit sententia cunctis. 
Illico devota cum Mauro contio tota 
Ducitur ex urbe, currenti denique turbae 
Maurus ait : —Laete vivatis, vado, valete. 
Vos ego tutelis Christi committo fidelis, 
420 Qui consolamen, qui pastor, pascua, gramen. 
Qui mentis votum, qui spes est, qui micbi totum, 
A quo vita datur. Vos dirigat et tueatur. — 
Desinit affamen, respondet quilibet : Amen. 
Mox inclinavit caput et lictor properavit, 
425 Vertice privavit, moriens haec secla beavit, 
Spiritus atque sacer mactatus ad alta volavit. 
Instat mors eadem reliquis, plectuntur eadem 
Martyrii poena, moriuntur mente serena, 
De mundi scena coeli migrant ad amoena. 
450 Fertplebs remensis palmis ad sydera tensis. 
—- O qui disponis vi secretae rationis 
Omnia, rex regum, justo tamen ordine legum, 
Jure doleremus qui tali pâtre caremus; 
Si casu lièrent et certa lege carerent 
455 Res contingentes nec coelitus advenientes; 
Actibus humanis sed non dominatur inanis 
450 Ce vers est le 433'- dans le texte, mais il est évidemment déplacé. 
