6 
NOTICE 
Magister Renerus de Bruxella. 
Quid si non posseputes, si respicis ad res 
Aut olim gestas quæve gerantur adhuc, 
Non nunquam tamen eveniunt tam rara, quod il lis 
A non expertis vix sit habenda fides. 
5 Ecce quid acciderit nundum sex mensibus actis, 
Vera quidem res est, ridiculosa quoque. 
Est locus, exiguo spacio distans ab Alusto, 
Ruralis, dictus Wicoet ab indigenis. 
Flic quoque Bruxella non multum distat ab urbe , 
10 Forsam intermedium millia quinque tenent. 
Ipse locum vidi, nec non mibi vera canenti 
Firma nec ambigua sit tribuenda fides. 
Hic in agro foveam fodit plebs rustica vastam 
Et viridi texit cespite cauta fores. 
15 Occultæ fraudis vestigia nulla patebant, 
Sed caruit quavis suspicione locus; 
Et super foveam ante suspenderat aucam, 
Forte lupum sperans sic quoque posse capi : 
Ingens namque lupus, illis in fînibus errans, 
20 Innocuo fuerat pestis acerba gregi. 
Hanc pocul ut vidit pendentem forte viator , 
Accedens propius, solvere vincla parat. 
Sed cupidus prædæ fraudem non senserat ante 
Et sese lapsum viderat in foveam. 
25 Viribus assumptis dum sursum scandere temptat , 
Vires propositum destituera suum. 
Non ars ingenio, non ingenium favet arti; 
Temptatus frustra jam labor omnis erat. 
Ut vero vidit se non evadere posse 
50 Atque ignominiam ludibriumque fore, 
7 Alusto , Aelst, Alost. 
8 Wicoet , la première partie de ce mot est évidemment Wyck; peut-être faut-il lire Wyckhout. 
5 0 Forsam . au lieu de forsan pour prêter à l’élision. 
17 Aucam, dans le Reinardus vulpes, liv. 1, v. 1503, on lit : 
Malo quod edidici gallum explumare vel aucam. 
Sur ce mot voir Lor. Diefenbach, Celtica , 1 (Stuttg. 1859, in 8°) p. 11. 
