7 
per complures zonas sese extendunt, in quibus rationes inter 1 et 
10 in centenis differunt et certos numeros anthophytorum singu¬ 
larum terrae continentium Europa*) excepta nondum habemus. 
Multo igitur aptius est atque characteribus vegetationis multo 
magis respondet singularum tantum regionum rationes computare. 
Ex catalogo nostro apparet 59 esse cormophytorum genera, 
quae in flora africana occurrant. Desunt igitur in Africa 20 ge¬ 
nera quae per ceteras terrae partes ita distributa sunt, ut America 
endemica genera Llaveam, Dictyoxiphium, Saccoloma, Danaeam; 
Asia Vaginulariam, Micropodium, Matoniam, Kaulfussiam, Hel- 
minthostachyn; Nova Hollandia Phylloglossum; Polynesia Lox- 
som^, Stromatopteridem, Tmesipteridem habeat. In Asia et Ame¬ 
rica inveniuntur Camptosorus, Plagiogyria, Cibotium, quod in 
Polynesia quoque occurrit. Genera Allosorus, Onoclea, Woodsia 
in diversis zonis per Asiam, Americam, Europam divulgata sunt. 
Pes commemoratione maxime digna est, tota in Africa adhuc de¬ 
siderari genus Botrychium, quod in omnibus terrae partibus et 
in diversissimis climatibus inveniatur. Quodsi vidimus Americam 4, 
♦ 
Asiam 5, Polynesiam 3 genera endemica habere, in Africa 2 tantum 
et monotypica quidem, Monogramme**) et Mohria inveniuntur. 
Jam de numero specierum videamus. Omnia africana cormo¬ 
phytorum genera 683 species praebent, ex quibus 156 species ad¬ 
huc solum in terra continenti, 198 in continenti atque insulis, 329 
in insulis solis collectae sunt, qui postremus numerus explicatur 
et imperfecta regionum interiorum notitia, in quibus sine dubio 
multae species adhuc ex insulis solis notae reperientur, et eo, quod 
tropica vel subtropica insularum flora semper plures endemicas 
species praebet quam continens terra. 
*) CL Nyman in catalogo plantarum Europaearum et in supplemento 10918 
species anthophytorum enumerat, unde, si 123 cormophyta statuimus, jt/g in 
•centenis plianerogamis efficitur. 
**) Reliquae enim species generis, Monogrammes, quas cl. Hooker in libris: 
Species filicum, vol. Y. p. 121 sqq. enumerat, cum Taenitide et Yaginularia 
■conjungendae sunt. 
