4 
possint , ut circuitum formarum accurate definitum praebeant. 
Quod imprimis valet in genere Phegopteridis, quarum species quasi 
per vim a proximis cognatis, quae nunc in genere Aspidio sunt, 
diremtae sunt. Mentionem faciam solum Phegopteridis cochleatae 
et pycnolepidis, quae in distributione naturali juxta Aspidium 
vestitum ponendae sint, ita ut in quibusdam generibus indusii 
absentia vel praesentia non nisi ad vicinas species secernendas 
adhiberi possit. Forma atque dispositio sororum in hac distri¬ 
butione priorem auctoritatem servent. 
Postremo pauca de distributione geographica cormophytorum 
africanorum dicam, in qua primum quidem a generalibus nume¬ 
rorum rationibus proficiscendum nobis est, ut rationem, quae inter 
cormophyta atque anthophyta et terrae partium et singularum regio¬ 
num intercedat, cognoscamus. 
Frustra adhuc in literatura botanica numerum omnium cor- 
mophytorum quaesivi, quam ob rem ipse hanc rationem com¬ 
putavi. Secutus sum systema Mettenianum, in quo quinque fami¬ 
liae et 79 genera enumerantur. Quod systema quum nunc ad finem 
quendam pervenerit, non alienum esse mihi videbatur, hoc loco 
ordines et genera enumerare, sicut ex omnibus ejus libris et syste- 
maticis et anatomicis evaserunt. 
Cormophyta. 
Fam. I. Filices. 
Ordo. I. Hymenophyllaceae. 
Trichomanes, Hymenophyllum. 
Ordo. II. Loxsomaceae. 
Loxsoma*). 
Ordo. III. Polypodiaceae. 
Acrostichum, Hymenolepis, Chrysodium, Polybotrya, Lomariop- 
sis, — Monogramme, Vaginularia, Yittaria, Antrophyum, Platy- 
cerium, Taenitis, Gymnogramme, — Llavea, Allosorus, Adian- 
*) Adn. Cf. Bommer. Monographie de la classe des fougeres (1867). 
pag. 88. 100. 
