SÉANCE Dû 27 FÉVRIER 1857. 
167 
terave superior mnseulæ valdè approximala, plané sessilis, ovoiden, breviùs 
bracfeata, intermediæ distinctæ, nec confluentes, subsessiles, cylindraceæ 
7 8 lin. longæ, foliaceo-bracteatæ, inferior mox descriptis similis, sed 2-3 
uncias remota, et pedunculata, braeteéque longiore munita, pedunculo 10-12 
lin. longo, lihformi, triquetro, scaberrimo, bracteà culmum superante, 5-7 
une. longé, basi vagina'â, limbo piano, 1 1/2 lin. lato, basi interna pilis 
pancissimis sparsis vestito, cæterùm glabro, vaginâ brevissimâ, 1 1/2 
3 1/2 lin. longé, totâ glabrâ et tubulosâ, pedunculum multo longiorem basi 
includente. Squamæ fœmineæ ovato-oblongæ, acuminatæ, hyalino-albidæ, 
carinâ lætè viridi, fructiferæ laxiusculæ, utriculo breviores angustiores- 
que, persistentes, neccaducæ, inferiorum 7-10, in spiculé inferiore (non ità 
in spieulis supeiioribus, vel saltem pauciores multô) \acuæ! rachi ad- 
pressæ, undè spicula basi in cuneum attenuala. Utriculi sessiles, virides, 
membraaacei, unam lineam vix longi, vixque dimidiam lati, erostres, ob¬ 
tuse trigoni, apice et præsertim basi attenuati, supernè, imprimis ad latera 
et utréque parte hispiduli, infernè glabri, posticè enerves vel obscuriùs 
nervati, anticè 5-6 nervii, nervis plùs minus distinetis, 3 intermediis fili- 
formibus, approximatis, supernè in fasciam longiusculam, albidam, linea- 
rem eoeuntibus (quod quidem in stirpe maximè notabile !), rostello bre- 
vissimo, cylindrico, toto albido, ore integerrimo, vel obscuriùs bidentato. 
Aehænium (mnturu'm) sessile, utriculum replens, elüpsoideo-oblongum, 
apice basique attenuatum, obtusiusculè trigonum, fuscum, distincte gra- 
nulatum, basi persistente styli coronatum, angulo tertio nùnc anîico nùnc 
postier», undè utrieulus nùnc anticè nùnc posticè carinato-convexus. Stylus 
brevissimus, rostellum vix æquans, gracilis, proxiaiaè supra basim fragilis. 
Stigmata 3, capillaria, ferruginea, longitudine ferè utriculi. 
Oas. — Stirpem Vivianius cum C. pcillescente et paniceâ comparavit, 
Scbkuhrius rotunc/atam inter et brachystachym interposuit, Knnthius tan¬ 
dem post C. tomentosam, quasi formam ejus, spieulis distantibus, pedun- 
culatis, squamisque fœmineis byalino-albidis diversam, enumeravit. Qui 
verô omnes, cùm affinitatem stirpis inter species sexu distinctas quæsive- 
rint, à scopo, ni valdè fallor, maximè aberrarunt. Mihi enim slirps, nu 1 lis 
arctè speciebus cognata videtur, nisi illis quibus spicula terminalis andro- 
gyna, basi mascula, reliquæ fœmineæ, inter quas C. virescenti tàm pnpe 
aceedit, utomninônon, nisi varietatis lege, distinguere valeam. Ligusti- 
cam formam ab Americanâ, primo intuitu, amovere videntur folia glabra, 
nee pilosa, spicula terminalis tota mascula vel basi fœminea, nec basi mas¬ 
cula, spiculæ, quoque, fœmineæ plures, latis bracteis munitæ, (|uæ in 
virescente Americanâ omninô sessiles vel subsessiles et subulato bracteatæ, 
utiiculus denique rostellatus (non mutieus), magis hirsntus, nec anticè 
albo-fasciatus. Has verô differentias omnes, in C. virescente aut proximè 
affinibus, variabiles comperio. Foliis glahris virescentem ludere, Mühlen- 
