Verum efi, ad Ipfam curandi rationem 
nihil plus conferre, quam experientiam• 
Celsus, 
Med icaminum, quae hucusque innotuerunt, etfi magna 
fit multitudo, quorum tamen adeo non perfe&atn habe¬ 
mus notitiam, ut nonnullorum ufus ne praefagium qui¬ 
dem nobis obtulerir, magnus certe reflat numerus per¬ 
quirendus. Liquet hoc, reflantibus artis medicae monu¬ 
mentis. Quam non jacuit diu in oblivione Mercurius , fua 
medicandi virtute non incognita? cujus non rifus eft con- 
lecutus Paracelfianum hujus medicamenti ufum , quem ta¬ 
men noftro arvo magna ex parte imitantur multi, au£toris 
olim irrifl veftigia legentes? a) Quibus non' bellam ad jo¬ 
candum materiem praebuit noflris temporibus Animalis , qui 
dicitur, Magnetismus y remedium a peritisfimis maximique 
faciendis Germaniae medicis vulgo adbibitum Sc collauda¬ 
tum, quo curationes bene multae profpero tentatae funt 
fuccesfu ? b) Quantulum a priori praejudicari posflr rei 
cujusdam in corpus humanum vis, fatis teftatur experi¬ 
entia. Quum talia componuntur, qualia fingula eadem pol- 
A len- 
- ' - V •' ' ' -■ 
a) cf. Kurt Sprettgel Verf. einer pragm. Gefch. der Arzneyk. 
Halle 1794, Toni. III. 
b) cf. IPienkolt Heilkraft des thier. magnitismus nach eig. Beo» 
bacht. Vol. I. — III. Lemgo 1802 — 1806. Kluge Verf. einer DarKh 
der animal. Magnetismus ais Iieilm. Berlin ign. 
