— 58 
lg. sensim attenuata, intima submembranacea apice fere 
recta. Receptaculi setae laevissimae. Coro 11 ae ochro- 
leucae. Antherarum tubus pallide roseus, glaber. 
Acbaenia matura ca. 5 mm. lg. obpyramidata com- 
presso-tetragona costata apice truncata irregulariter den^ 
tata albescentia exsculpta. Pappus setis caducis scabri- 
dis. v. s. 
H ab. in Turkestaniae deserti Kizyl-Kum parte aus- 
tro-occidentali. FI. V. 
Vidispecimina sequentia in h. H.: 
1) KnabiJi-KyM. MemeKjra-KyjiyTay. 1916. V. 14. fl. 
C. M. <I>HJiaTOB «Ns 307. 
2) AMy-JfapBHHCK. om. Cup-^aptHHCK. o6ji. Ehbeiji- 
KyMBT K BOCT. ot Tioh-mvioh (Ha AMy-^apte). IlecKH y .no- 
porn. 1915. Y. 17. fl. H. M. KpameHHHHHKOB .Ns 168. 
3) AMy-JfapbiracK. OTn. Ctrp-JfapBHHCK. o6ji. Ok. AMy- 
H apBH, M3K. Tya-MyioHOM h Kpen. MemeKJiHH-Eajia. Ile- 
CKH. 1915. V. 19. fl. fr. H. M' EpameHHHHHKOB 
.M 179. 
Affinitas: Species secundi ordinis (forsan origin© 
hybrida?), C. subinermicipiti valde affinis. Ambae species 
quoad habitum, foliorum numerum et formam eorumque 
pubescentiam inter se bene congruunt. Attamen altera ab 
altera satis graviter distincta primo fonna capituloram 
quae C. dolichoclada ovata, siccatione minus compress A 
monstrat quam C. subinermiceps, cuius capitula campanu- 
lata siccatione omnino compressa; deinde G. dolichoclada 
spinis phyllorum longioribus magis recurvatis excellit, cum 
in 0. subinermicipiti phyllorum spinae breyes; etiam rami 
inflorescentiae in C. dolichoclada strictissimi nunquam 
flexuosi ut in C. subinermicipiti pjerumque observavi. Qui- 
bus notis C. dolichoclada C. dissectae appropinquata, qua- 
eum tamen foliorum numero, forma* pubescentiaque, inflo¬ 
rescentiae ramis elongatis exalatisque, involucri phyllorum 
spinis brevioribus confundi nequitur. 
