I 
N- - 
4 
ribus: Herbationes Upfalienfes a Do<ft. And. Forman- 
der, Flora Akeroenfis a Car. Job. Luut 1769, Pando¬ 
ra & Flora Rybyenfis a Dan. Henr: S 5 derberg 1771. 
Flora Stregnefenfis a Car. Axelio Carlson 1791. Pro* 
ditur tamen praefens opella fupra memoratis valde dis» 
flmilis. Verum eft, feguimur etiam Syftema fexuale, 
fed variis adoptatis mutationibus; Genera fcilicefc plura 
alias ac antea in Classes difpofita attulimus, quod ne- 
eesfanuni fuit fecundum Obfervationes recentiorum Bo« 
tanices cultorum. Uti omnia enim Syftemata commoda 
fua & difficultates habent; ita quoque Linnjei. Tres 
Clasfes: Mon&cia , Dicscia & Potygamia adeo funfc incon- 
ftantes, ut fane multo melius fecundum ftaminum nu¬ 
merum alias in Clasfes referri deberent herbae illic as- 
fumtae. Hinc quoque xxm Cl. Polygamiam excludimus^ 
vago hujus Ciasfis charadtere permoti; nam herbae a 
Linnoeo ad hanc Clasfem relatae, Polvgamae, Monoicse 
& Dioicae in eodem ftipite haud raro inveniuntur. Hu¬ 
jus itaque permutationis rationem non longa fane disqui- 
fitione egere cenfemus* 
Linnaeana nomina non feraper retinuimuSj recentio- 
rum praeoptantes Botanicorum. Linnaeana tamen fem- 
per adjunximus ne cuidam incognita noftra videantur. 
Nec noftrum -eft referre harum causfas mutatiomim; 
tempus & locus hoc vetat. Unam alfceramve fpeciem 
tamen clarius exponere tenfeavimus, Characteribus Va¬ 
rietatum a nobis indagatarum allatis. Loca natalia u« 
bique nominavimus & accurate plantae aliis in terris rario¬ 
res ubi & quo tempore legendae finfc, notavimus. 
Cl. I 
