BIBLIA NATURA Ë. 
Tab. 
XXIII. 
Fig. xiv. 
cc. 
B. 
s- 
èe. 
aliis iterum quibusdam ejusmodi Vermibus , 
proxime fubter Labium, corneam obfervavi 
particulam exiguam. Interim pofteriora ift- 
haec non adeo diftinóte mihi comparuerunt: 
quandoquidem oportet partes hafce fimul & fub 
microfcopio contemplari, & eodem tempore 
etiam, absque feótione tamen, a fe mutuo di- 
Itinguere atque feparare. Quin & ex albo flave- 
fcens earum color impedimento eft, quo minus 
accurate eas undique perlultrare, aut iis contem¬ 
plandis microfcopium majus adhibere liceat. 
Duo Vermis oculi cc penitus ex albo trans- 
parent, limpidique funt; ut materie veluti 
lymphatica turgidi videantur. In aliis Infeftis 
Oculi plerumque pulli funt , fubnigri, viri¬ 
des, rubri, coerulei, aut flavefcentes; quan¬ 
doque etiam faturatiffime aut dilute purpurei: 
prout videlicet Tunica Uvea in ambitu interio¬ 
re Oculi colorata ell. Pateat igitur hoc exemplo, 
quod Oculi haud ubivis in omnibus Infedtis eo¬ 
dem fefe modo habeant. Quin & Oculorum ift- 
haec ratione coloris diverfitas in majoribus atque 
fanguineis Animantibus locuni habet: quemad¬ 
modum haud ita pridem adhuc in Cuniculis 
obfervavi; in quibus tota Tunica Uvea in 
Oculi fundö alba erat, mihiqtie hinc , ob ni¬ 
groris defectum , inepta videbatur ad radios 
lucis quodammodo filtcndos live colligendos. 
Pulligo enim atque nigrites fibi proprium 
habet , quod paucos nullosve radios inciden-. 
dentes repercutiat: quapropter ëtiam char¬ 
ta nigra multo facilius in foco vitri ultorii ignem 
capit, quam alba, quae acceptos radios refle¬ 
ctit At vero Divinae Omnipotentiae innume¬ 
rabilia patent media , quae ad unum omnia 
eundemque finem perducere poflimt : quem¬ 
admodum in fequentibus circa vifus organum, 
quo Apes pollent , diltindte exponam, omnipo¬ 
tentem DEI Sapientiam ex Oculo horumce 
Infedtorum fimul Ibidem demonltraturus. 
Binos inter Oculos, haud procul a Labio 
d , fubflavi quidpiam occurrit : quin Labium 
ipfum , atque Lingua g , pariter fkveifcunt. 
In extremis futurarum Antennarum e e acu¬ 
minata extat particula flava &fubfufca. Omnes 
autem hae particulae , quandoquidem dilutio¬ 
ris funt coloris atque translucent, nonnifi dif¬ 
ficillime poliunt internofci. 
In reliquis corpufculi Anhulis diftributa cer¬ 
nuntur decem utrinque Puhdta refpirato- 
h h b. na j h h h , nullis gaudentia particulis corneo- 
ofleis , alio colore praeditis} uti quidem 
in CoiTo , Bombycibus , aliisque Infeótis 
obti- 
ende ook van een gedeelt ofte gefcbeiden worden, 
hoewel /onder fnyding. En dan belet haar witt's 
geelagtige couleur , dat men alles foo wel niet fien 
kan , nog een groter glas gebniyken . 
De twee Oogen cc in den Wurm fyn gafi* 
fchelyk wit, doorlugtig ende helder , enen als of 
fe met een wateragtige Jhof opgevalt waaren. 
Daar anders de Oogen in de Infedten gemeenelyk 
donker, of bruyn $ groen , root, blaaim ende geel-> 
agtig fyn, alles na het Druyven-Vlïes gecouleurt 
is in de binnenfte omtrek van het Oog, ook fyn fe 
wel heel hoog ende ook bleek purper agtig: dan ge-- 
lyk in dit Jnfect blykt, fy fyn niet alle even al 
eens. Gelyk ook deèfe verfchillcntheid van de cou¬ 
leur der Oogen, in de groot er ende de bloetryker 
Dieren plaats grypt. Gelyk ik nog onlangs in de 
Konynen gefien hebbè , alwaar het ganfche Druy- 
ve-Vlies , in de grond van het Oog wit was, en¬ 
de my als onbekwaam fcheen , alfoofegeen fwartig- 
heid en had, om eenige Jlraaien van ’t ligt tegens 
te houden , ofte te vergaderen: want dat het donker 
en fwart eygen is , dat het geen of weinig Jlr aaien 
weer kaatjl. Waarom ook een fwart papier vee. 
ligter door een brantglas ontfonkt, als dat wit is, 
en fyn ontfa'nge Jiralen weer omkaatjl. Dan GODS 
Almagtigheid heeft een weet duyfent ënde duyfen-, 
den van middelen , om lot een ende het felve eynde 
te raaken ; als ik in ’t vervolg omtrent het gefigt 
der jBycn diJlinStelyk toonen fal, ende aldaar fynt 
Almogende Wysheid uyt het Oog deefer Infebten be- 
wyfen. 
Tiijfchen beyde de Oogen na den Lip d , fiet men 
eenige geelagtigheid, gelyk ook de Lip ende de Tong 
g geclagtig is. Op het eynde van de toekomende 
Hoorn ee Jïaat als een fpits geel en bruynagtig deel- 
ken. Alle nu deefe deelkens, fyn in haare wittig¬ 
heid ende doorlugtigheid moeyelyk ende feer kwaat 
U bekennen. 
Öp de vordere Ringen des lichaam s ft aan tien 
ademhalende Opeisingen h h h aan weerfyden , dewelke 
geen hoornbeenagtigedeelkens, dewelke vaneen andere 
j couleur zyn, als in den Houtwurm, deZywurmen, 
? en andere Infebt en plaats grypt, hebben. Waarom dan 
' Ivk kk k 2 dee- 
