44 1 
B I B L I A 
fito artificio frequentius, quam heic locorum, 
examinant: quod equidem fequenti confirma¬ 
tur hiltoria, quam Apum quidam Cultor fide 
dignus, etiamnum in vita fupcrlles, mihi ut 
certiffimam , quaeque fibimét ipfi evenerat, 
narravit. Scilicet retulit is mihi, quod, curri 
Comes Mansveldenfis ante hos fexaginta cir¬ 
citer pluresve annos provinciam Emdanam in- 
curfaffet, Apum quoddam Alveare ab hac ir¬ 
ruptione fibi reliquum fuerit, e quo fequenti 
anno triginta examina prodierunt. Erat ni¬ 
mirum Alveare illud quam foecundiffimum : 
quoniam enim caetera ipfius Alvearia , aeque 
ac illa fuorum vicinorum ; deftrudta fuerant ; 
hinc ea occafione maximus Apum numerus 
fefe in id receperat. Examen autem primum 
e memorato Alveari, die adfcenfionis Chrilli in 
coelum, ipfi offerebatur : quin eodem die , 
paullo pofi3 alterum quoque examen inde pro¬ 
rumpebat. Primum inter haec duo examina, 
difto die adfcenfionis Domini ab ipfo captum, 
pofi menfis fpatium denuo bis examinabat. Al¬ 
terum vero examen , itidem eodem die Al¬ 
veari immiflum, pofi elapfas fex feptimanas 
ter examinabat. Interea eodem illo anno tam 
ex primo Alveari , omnium quafi matre, quam 
ex reliquis inde acquifitis Alvearibus, adhuc vi- 
ginti & tria erumpebant examina , quae cum 
prioribus feptem computata fimul numerum 
XXX confutuunt. Patet hinc quam luculen- 
tiffime, quod Animalcula ifthaec & in Vene¬ 
rem proniffima fint, & admodum foecunda. 
Mirabile fimul & jucundumeft videre,quan¬ 
to numero atque llipatione Apes Alvearis oflium 
in ambitu & extus obfideant ; quum paullo 
polt examinaturae funt. Foemella fenidr, quae 
jam de novo a recens natis Mafculis in annum 
foecundata eft, plerumque examinandi facit 
initium. In examine altero , aut ficubi tertia 
quoque vice examinant Apes, duae nonnun- 
quam , imo tres fimul Foemellae obfervan- 
tur; quas in peculiaria fingulas Alvearia difper- 
timur, fiquando fatis numerofae funt Apes: at 
illarum nonnullas interficimus, fi Apum jufto 
parcior efl numerus. Mares utplurimum & 
propemodum femper in Alveari primitivo, quafi 
materno^ permanent: quum ibi, juxta ac mihi 
perfuafiffumum efl, opportuniffima gaudeant 
occafione Foemellas impraegnandi. Quando¬ 
que tamen etiam in recens confituto novi exa¬ 
minis Alveari quidam reperiuntur Mafculi; 
quod quidem tum forte locum habet, quando 
Foemella nondum foecundata eil, adeoque 
im- 
NATURAE. 
voorverhaalde konft , meer als hier te lande , waar 
van my deefe volgende Hijlorie voor waaragtig , 
van een geloofwaardig liefhebber der Eyen , te¬ 
genwoordig nog in ’t leeven fynde , ende als 
'het felfs ondervonden hebbende , verhaalt is. Hy 
verhaalde my dan, dat als de Mansfelder, nu om¬ 
trent feftig jaar, of wat meer geleeden in Eni - 
derlant kwam , hy een Korf Byen uyt dien over¬ 
val behieït, daar hy het jaar daar aan dartig 
fwermen van had . Dit was een feer vrugtbaa- 
re Korf , want fyn andere Korven , als ook 
die van fyne buuren geruineert fynde , foo was 
daar door dat voorval een feer groot getal van Byen 
in vergadert. De eerjte fwerm , die hy uyt de 
gefeide Korf verkreeg, was op hemelvaarsdag; op 
welken felven dag hy , een weinig daar na , den 
tweeden fwerm ontfmg. De eerjle fwerrn van dee¬ 
fe twee , op Hemelsvaar dag als gefeyt gefchept 
fynde , die fwermde een maant daar naa tweemaal. 
Ende de tweede fwerm by hem op defelve dagen 
meede in een Korf gevat fynde, die fwermde fes 
weeken na die tyt driemaal. Ondertujfchen foo 
fwermde n, en uyt de eerfte moeder Korf , ende uyt de 
vordere aangeitonne Korven , dat f elf de jaar nog 
drie en twintig fwermen , dewelke met de voorige 
feeven te famen dertig uytmaaken, het welk klaare 
lykde vrugtbaarheid ,en de teefugt deefer Dierkens 
bewyjl. 
Vreémt en vermaakelyk is ’t om te fien , hoe veel 
ende digt de Byen , haar om ende buyten het gat 
van den Korf begeeven, als fe fwermen f uilen ; 
fynde het oude Wyfken gemeene/yk het eerfte dat 
uytfwémt , ende het geen op nieuw door de aan¬ 
geteelde Mannekens nu voor een jaar vrugtbaar 
gemaakt ki In de tweede fwerm , of ah ook de 
Byen ten derden maal fwermen , foo fiet men daar 
in fomiyts twee ende drie IHyfkens te gelyk , die 
men, foo de Byen veel in ’t getal fyn, in byfoude¬ 
re Korven dan verdeelt, ofte ook eenige van defel¬ 
ve dood, foo het getal der Byen ie weinig is. De 
Mannekens blyven gemeenelyk, ende haaft altyt in 
in de moeder Korf, alfoo fe aldaar foo ik geloof, 
ende ook vaflelyk vertrou , de bekwaamjle occafie 
hebben, om de Wyfkens vrugtbaar te maaien; hoe 
wel egtei daar fomtyds nog wel eenige Manne¬ 
kens meede in de nieuwe Korf , en haar fwerm fyn i 
het welke mogelyk gefchiet, alfoo het Wyfken nog 
Tt tt t 2 niet 
